Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

kapatılmış
boş iki fincanın
yükünü tartıyor tepsi
ortalıkta kahve kokusu
dirliksiz bir istek yığılıyor odaya
derinleşen gecede birbirine

Yüreği daralır mı toprağa düşerken
kar kristalinin?
Hangi sûreyi bir solukta okur?
Kime sorsam acaba?

köktü,daldı,kılcal damardı
öyle gördüm,öyle bildim,öyle tırmandım.


nisanda çiçek çiçek mayısta yaprak yaprak
benim için süslendi

.
Günahlardan arınmak için
yazdığım her dizeye senden bir şeyler dolduruyorum
Örneğin,

Diyorum ki gizli günler suyu yüzüne çıktığında
gökten gürültü salkımları sarkacak

Küçük bir misket elmasının kıyısından kenarından
Isırmayan kimse kalmayacak
Diyorum ki yarısı güvercin olup birden havalanacak

…Getirin,size savuruyorum
Savurdukça taşlarımı
döktüğümü sanıyor sır(r)ımı rüzgar

Dağ yoluna sarmıştık
Ötelerin çocuğunu severdi deniz

parmaklarından beslenir
yüreğimi çepeçevre saran okyanuslar


sesin ufuklara çarpıp yansıyan
sınırsız özlem yüklüdür

Günaydın…
Nasılsınız?
‘’Bir sessizlik oldu ardında
Dönmedi bakmak için
Yitebilirdi dönse

---------------------Memet Abi'me


yok edilen oyuncak oluyor sesin

‘’Bir sessizlik oldu ardında
Dönmedi bakmak için
Yitebilirdi dönse
Kuş mu saz mı yaprak mı
Neyse..’’