Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

Bölen koza düşkünü
Bölünen zaten alışık

Mirasyediyiz sanki hepimiz
Sapkın bir eğilim içinde

Çatlamış uğultular uçurumu bu yineleyiş,
Gerili yay,dağlayan şölen kıvraklığı
İçimdeki kanatlı ateş uzağımdan
Mehtap şımarıklığı yarımada telaşı şiir
Kendini doğuran sesinden
Güle oynaya koy(n)uma doluşan bir gondol

Toprağın kaçıncı katından gülümsüyor babam
Aramızda ufala ufala dağlardan da kocaman bir duvar
Köstebek yol açıyor sürekli ,zakkum soğanlarını
Öpüyor zaman
Ellerim nasıl açılıyor ve nasıl kapanıyor
Görmüyorum bir çınar eğiyor başını

Böyle bir lades tutmak da
varmış meğer seninle.

Aynı salkım saçak erguvansın
İçimdeki di’li geçmiş zaman
bahçelerinin

…………………………………Gündoğdu Buluşması’na

Kıraç topraktın
Yeniden doğurdun bizi
emekledikçe
Çoğaldığına tanık olduk

Örselendim her zaman tırmandığım
adresinin ilk basamağında
Geçmişte kalan neyim var neyim yoksa
Sen dahil tümü ıskarta

Bilekteki ağrıdan dirseğin haberi olurmuş, derler

Hırpalandım
Yıllar içinde

Her omuzladığımı
boşaltıyorum mübadele
çöplüklerine

İndir karanlığı yüzümüze
Ankanın ölümlere uçtuğu yer buralar
Tanrıların adlarını gizleyişinden
Daha çileli
Daha yalansız

Haziran bitti.Daha dün yeni bir aya ; temmuza giriş yaptık.
Bugün 2 Temmuz .
Temmuz ayı bana ( bize) 31 yıldan beri Sivas’ı anımsatır.
Asım BEZİRCİ’yi , Behçet AYSAN’ı , Metin ALTIOK’u ; toplam 33 canı!
Bir çiçeği bağlı olduğu dalından koparmaya kıyamayan , incitmemek için karıncaları toprağa usulca basan hatta basmaya korkan bu insanların; genç yaşlı 37 aydın insanla Sivas’ın göbeğinde , yığınlarca insanın gözü önünde yakılmasını bir insan olarak,bir vicdan olarak yüreğim ne açıklayabiliyor ne de kaldırabiliyor.
Kurtuluş yolunda çok önemli bir durak olan Sivas ,aynı zamanda tarihimizin en korkunç,en alçakça,en büyük utançlarından 2 Temmuz 1993 tarihiyle özdeşleşerek sahiplenen yerin de adıdır.

Eşlik ediyorum

Yüksek dozda
Suskun kalıyor
Her şey