Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

bir çiçek büyüdüm ah işimiz gücümüz
bir gül dalı ferahlığı uzun ömürlü serüven
serpilerek çağıl çağıl kokulu taraçalara


hangi aradaysam tümlenen gözlerine

Taşı yırt
Soyuta kıskançlığı öğret
Aşkın dokunulmazlığı vardır
Kent ,sokaklarına küs olsun
Ben hem nikotinin hem efkarın
olarak kalırım yüklenirim çözümleri

çok görme ha!
çünkü senden hiç vazgeçemem …
hiç af dilemeyeceğim ki ben


varlığına anlam verecek tek şey,

DENEME

Akşam ilerliyor.
İçinden geçmekte olduğum bugünde birazdan son saatler sırayla elenecek .
Dilime mavi yol şarkıları düşürüyorum.
Gerçeği ya da kurmacayı , evreni ya da kendi içimi biraz daha yakından görebilmek için patikalarda , sapa yerlerde yürümeyi , dehlizlere dalmayı , kendi sularımı kulaçlamayı ; salt , ırak ve derin olanı sevmeyi ,duyumsamayı ve yeryüzüne lirik algıların göklerinden ,yetkin ve yeni şeylerle dönmeyi göze alıyorum.

Sana doğmuştum sanki
Sevgiyle söz nuruyla kaynadı acı kahvelerimiz.
Terlerimizle köpüklendi.

ama o gün hangi sözcüğe dokunduysam
silindi klavyeden
şiirin peşine düştüm
öteleri seçemedi kirpiklerim

taşsan taşacak gibi değilsin.
gözlerin,
yatağına kızgın

donmuyor vurduğu
yerde dalga

yerinde sayıklıyor musun
neden susuyorsun
peki


aynı şehirler aynı denizler

Şişeleri parçaladığımda
yarım bırakılmış bir kadeh
kıpkırmızı çakmak taşı
teklemeli yürek
gong sesi

sinir uçları
şaşılası tebessümün
zonklayıp susan
egosunu unutan turuncu