Nazif Ünsal Şiirleri

92

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Nazif Ünsal

Gözlerin perçinler gül dikenime,
Tek gülüsün tarumar gülzarıma.
Dikenimde kendimle savaşırken;
Bir damla suyumu içtin tek gülnen.

Gözlerimin akı sönerken aya,

Devamını Oku
Nazif Ünsal

Hadi güzel bir şeye başla;
Özelikle hiç denemediğin,
Şiir yaz, doğayı dinle veya
Doğayı oku,
Uçamayan kuşa,
Açamayan goncaya,

Devamını Oku
Nazif Ünsal

Kirpiklerin ışık hüzmeleri seher vaktime
Geceler sonlanır jilet ağzı kirpiklerinde
Adı gibi saplanır dudağımdan yüreğime
Kanım akmaz kan tutar benliğimi lal dilimde

Tahakkümüne aldı beni ve aklımı aşkın

Devamını Oku
Nazif Ünsal

Bir cümle kurdun, ilham kesildi;
Artık yazmak imkansız.
Elveda şiirler, elveda kalem,
Gönül kırıldı, kalem kırıldı.
Olurya yazarsam öylesine.

Devamını Oku
Nazif Ünsal

Analar bağlamışlar karalar
Göz yaşları akar yazmasında
Üç kağıtcıya düşmüş insanlar
Vatan üç kağıdın karasında

Gücü yeten yetene devrinde

Devamını Oku
Nazif Ünsal

Sonbaharın sonu;
Çil çil altın rengi yapraklar eprimiş,
Ölüm uykusundaki vurdumduymazlığında,
Kararmış sürünürler yerlerde.
Sonbaharın sonu;
Kaldırımlar ezik parçalanmış taşlarıyla uzanır,

Devamını Oku
Nazif Ünsal

Düşünde O'nu görmesi imkansız;
Uykusunda bile O'nu düşünüyor,
Hayal de edemiyor,
Sürekli O'nu düşünmekten.
İyiki gül var, çiçek var;
Olmasalardı gül ve çiçek,

Devamını Oku
Nazif Ünsal

Anlamıyorsa dost bildiklerin;
Kelamdan da kalemden de,
Kes kelamı, kır kalemi.

Anlıyorsa düşman bildiklerin;
Kelamdan da kalemden de,

Devamını Oku