Ben olmazsam,
Öksüz kalır yüreğin,
Koyu bir sessizliğe gömülür,
Salondaki beyaz masa.
Üzerinde,
Boynu bükük kalır,
Hiç kimseye anlatamadığım
Cümlelerim var benim,....
Sonu soru işaretiyle biten...
Bir yaz ortası aniden kurumuş,
kır çeşmesi gibi yalnız,
ortaksız, arkadaşsız, yoldaşsız
Koca dağlar devrildi içimde...
Ellili yaşlarımı, nehirlere bıraktım.
Aldı götürdü ,
Delice çırpınan akıntılar.
Yüz üstü yüzme bilmiyordu.
Bütün bu olup bitenlere,
Her şeye....
Kanıksamış buldum kendimi.
Bu sabah uyanınca,
Direnerek,
Yadsıyarak,
Hiç,
Bilenle bilmeyen,
Bir olur mu?
Bilen dağlar aşmış,
Bilmeyen düz yolda yolunu şaşmış.
Bilenler bildiklerini,
Bilsen,
Seni nasıl soluksuz sevdiğimi.
Naçar ...
Sana nasıl boyun eğdiğimi .
Kibrimi, gururumu...
Nasıl yere serdiğimi.
Bir garip hüzün benimkisi,
Yarı dolu, yarı boş
Gözlerim, göz çukurlarında
Birikmiş yağmur taneleri
Boğazımda
Her daim
Gözlerini açtı güneş
Tez elden....
Bu sabahta geldi pencereme,
Erkenden...
Ve karanlık süzülüp kaçtı,
Sessizce yanı başımdan...
Ne çok isterdim,
Bir ağacın dizinin dinine oturup
Çayımı yudumlaya yudumlaya
Sessizlik dünyasının
İçinde kaybolmayı…..
Etrafımda olan bitenleri
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!