Nasıf Acar Şiirleri - Şair Nasıf Acar

Baba sevgisinin özlemi
Bazen,
Günün herhangi bir saatinde
Olduk olmadık bir anda
Depreşir de...
Duygu yüklü trenler geçerse

Rüzgarda, dalları kırılmış,
badem ağacı gibiyim.
Kırık dökük...
Çiçeklerim darbe almış,
hoyrat, huysuz rüzgarda..
Dökülmüş, yerlere düşmüş...

Hiçbir şey biriktirmek istemiyorum artık,
Bolca iyi insanlar,
Ve hatırlanacak güzel anılardan başka...
Ne telefonumda nefes kesici resimler
Ne para, ne pul, ne yeni çıkan,
Türlü türlü kıyafetler....

Kötülüklerin,
Ardı ardına gelmesinin,
Sürekli tekrar etmesinin,
Bir türlü bitmemesinin,
Nedeni de bu!
Bağışlama duygusu...

Çığlıklar atıyor gece,
Günlerdir....
Bir tatsız düşün,
Sabahına uyandım.
İçimde,
Gün günden büyüyen,

Bir kiloğram kuru barbunya,
Kırk üç Türk lirası.
Ki Ejder meyvesi nedir bilmem.
Görmedim, tatmadım, tanımam.
Kurutma tarifleri veriliyor.
Yıllardır tanıdığım

Hiçbir bayramı
Sevmedim, sevemedim...
Özlemle beklemedim,
Bayramları ben...
Başkaları gibi,
Sabırsız heyecanlarım olmadı

Korkunç bir ağlama isteği,
Doldurdu içimi hepten,
Kapladı her yanımı...
Yutkundum...
Acımtrak bir şey,
Yumruğum gibi,

Sevgilim,
Karlı bir kış gününde,
Üşüyecek yüreklerimizin üstü,
Senin sessizliğinden...
Biliyorum,
İyi insanlar,

Issız ovalar değil,
Başı mor bağlamış
Dağların
Sevdaları var ben de.....
Olur da gidemezsen
Baharda