Nasıf Acar Şiirleri - Şair Nasıf Acar

Seni,
Dünya’da,
Sevgiye ihtiyaç duyan,
Herkese,
Yetecek kadar seviyorum.
Sevgi doğuruyor yüreğim.

Gökyüzünde ay,
İncecik bir Hilal şeklinde,
Küçüldü de küçüldü
Sürüne sürüne çıkıyordu,
Honaz Dağı’nın zirvesinden
Gökyüzüne tırmanırken...

Her sabah,
Böyle erkenden,
Adım adım,
Sevgiyle koşarım...
Sabahleyin okul yolunda,

Ay dolunay
Hava hafif serincene
Şöyle yanaklarımı yalar geçer
serinlik
saat 23.43 falan
Ve dostum

Gurbet illerde,
Ayrılık,
Zordur insana…
Bir şeyler katlanılmaz olur,
Akşamın oluşu koyar,
Sabahın oluşu koyar,

AYŞE ÇİÇEK AÇSIN…


Güzel çiçekler,
Hep annemi anımsatır.
Annem,

Gökyüzünde ay yarım,
Oluştu güzel bir tasarım,
Sevgin ben de kaldı hep yarım,
Bu işte de kalmadı karım,
İşte böyle melul melul bakarım...
İçten kendimi,

O kalın parmaklı
Nasır tutmuş
Kocaman ellerinle
Gitmeden
Bir kez
Son bir kez daha

Babam öldüğünde,
Bir düş içindeydi,
Kafamdaki babam...
Yedi yaşındaydım...
Yedi yaşımın düşlerinde...
Soyut kavramları,

Dün gece,
Gece yarısına aşkındı vakit.
Saat 00:23 civarları.
Gülümseyerek,
Işıl Işıl gülüyordu gözlerin ,
Sevinçle girdin salona.