Nasıf Acar Şiirleri - Şair Nasıf Acar

Bütün kemiklerin birden kırılır,
Annen öldüğünde
Sen enkaz altında kalırsın.
Lal olursun...
Kör olursun....
Bağlanır kolların,

Aslında
Pek farkı yoktur
Ha anneniz gitmiş
Ha babanız gitmiş
14-15 yaşlarında bile olsanız
Üstelik

Ağlamayı yakıştıramadım kendime.
Kelimeler kördüğüm oldu,
Dolandı durdu boğazıma...
Çözülmedi bir türlü,
Durdu orada...
Yutkunamadım....

Kasım kasım kasıldıktan sonra,
bir aralık,
aklın başına
gelir gibi oldu senin...
İşte o aralık dellendim.
Düşüncelerimi ara ara,

Geçte olsa birazcık
Masmavi gökle birlikte
Yaşamda başlıyor bütün ışıltısıyla
İçimizde
Gök gürlüyor, çatlıyor
Var bir sıkıntı

Sonsuzlukta belirdi
Meçhul bir kadın imgesi
Ve uzantısı
Düştü dağların gölgelerine
Aldı onu esintiler
Bıraktılar denizin ortasına

Sevgiye ihtiyacı olanlar,
İhtiyaç duyup alamayanlar
Ve yahut
İhtiyaç duyduklarında
İhtiyacını
Yeteri kadar karşılayamayanlar

Yalnızlık türküsünü,
Dilimden düşürmez olmuştum.
Kendi atmosferimin içine girerek,
Yalnızlığa,
Hanidir alışır olmuştum.
Düşlerimin hiç birisine,

Bana,
Büyü demeseydin anne!!!
Büyüdükçe öğrendim,
Dostlarımın,
Düşmana dönüştüğünü…
Ben sevdikçe,

Söyle yüreğimin yangını!!!!
Aşk nedir?
Sevda şarabından,
İçmeden sarhoş olmak mı?
Açlığını, tokluğunu
Hissedememek mi?