Nasıf Acar Şiirleri - Şair Nasıf Acar

BEKİLLİ’YE ÖVGÜ
ATAYURDUM BEKILLI

Uzanmış,
Ayak uçlarında seni bekler.
Yeşil meşelerin süslediği,

Bencillik,
Diğer adıyla ego...
Türlü hırslarla,
Türlü fesatlıklarla dokunmuş,
Ve her insanın üzerine,
Farklı bir desen oluşturan,

Böylesine,
Tek başıma olmamıştım.
Dört duvar, bir pencere...
Ve bir kapı,
Başucumda kitaplar,
Yirmi iki gün...

Aynı sokaklar
Ayrı yollar
Tarifi yok
Benzeri yok, eşi yok.
Bütün yollar,
Senin sokağına çıkıyor.

Ben dışardayım,
kuşlar, ağaçlar,böce-börtü
ses veren, yer kaplayan herşey
Herşey var etrafımda
sen içerdesin
dört duvar sana bakar

Tümden iyi niyetliydim
Vallahi yoktu
Hiçbir kötü niyetim
Sadece
Herkes
Bulunduğu yeri

Sesinle,
Kahkahalarınla,
Gülüşünle,
Öpüşünle,
Gözlerin ve kulaklarınla,
Kokunla, dokunuşunla,

Bir gün,
O bir gün....
Düşlerimde değil,
Gözümün gördüğü,
Yaşadığımız bu dünyada,
Elim eline kenetlenecek,

Gururlu,
O kara gözlerini,
Şimşek hızıyla yapıştırdı.
Alnımın çatına....
Oysa,
İnsandık ikimizde,

İçimdeydi,
Benden ben/lik türeten,
Bir yapım ekiydin.
Aldın -lik’i oradan
Kaldım ben ile yalnız
Teslim ettin beni bana