seni bir defa susarak sevdim,
kelimelerimi içime gömdüm,
belki sessizlik yormaz bizi dedim,
belki gürültüsüz bir aşk
daha az kırılır sandım.
ama içimde büyüyen çığlık
her giden bir iz bırakır,
kalpte sızı, gözde yaş,
biz adına aşk deriz,
kader der geçeriz yavaş.
sevdik mi tam severiz,
her gün başka bir gece
biter beklemeler ansızın
şaşırır kalır takvim yaprakları
boşunadır güzel havaları beklemek
rüzgarın sesi de yabancı kalır artık
hissettiğin duygulara
"her şeyi duy ,her şeyi gör ama !
her şeye cevap verme''...
mustafa alp //
yalnızlıkta insanın içi konuşur,
duvarlar bile sır tutamaz o zaman,
düşünceler kapıyı çalar,
gece, yatağın ucuna oturup
eski hatıraları fısıldar kulağına.
insan,
kendi adını karanlığa kazımaya çalışır.
oysa karanlık,
hiçbir izi tutmaz.
doğarız,
gece usulca iner minarelerin gölgesine,
bir serinlik yayılır sokaklara, eski bir dua gibi.
gökyüzü, sabrın ve affın rengini kuşanır,
kalpler, uzun zamandır beklenen bir misafir gibi açılır.
ay doğar, ince, narin, utangaç bir hilal,
insan ister,
kalbini bir ihtimale yaslar.
ama ne umuda zincir vurabilir
ne korkuya söz geçirebilir.
ümit, avucuna sığmaz
içimde terk edilmenin acısı var,
geceler uzar, dinmez sancısı var.
bir adın dolanır her an dilimde,
yüreğim yanar, sönmez yangısı var.
yollar sessizdir, taşlar dertlidir,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!