Mustafa Alp Şiirleri - Şair Mustafa Alp

seni özlemek bile artık
yeraltında yaşanıyor.

gözler ihbarcı,
dil ise hücrede.

sabaha kalmayan bir rüyanın yalanı gibiydin ;
uyandığım/da hatırlamadığım...

Mustafa Alp
Kayıt Tarihi: 17.03.2020 03.00.00

bir daha elimi uzatmadım karanlığa,
zaten her dokunduğum gölge
biraz daha soğuttu içimi.
iyi niyet, avuçlarımda kanayan bir yara gibi
açık kaldı,
kimse sarmadı.

hayat çok katmanlı,
ama insan çoğu zaman onu
ya hep
ya hiç diye yaşıyor...

Mustafa Alp

bir sabah uyanırım,
gözlerimde yarım kalmış düşler,
yüreğimde bin soruluk bir sessizlik.
pencereye vuran ışık sorar bana,
bugün kimin için yaşayacaksın?

hayat bir rüya değildir,
göz kapaklarının ardında saklanan
pamuk bulutlu bir masal hiç değildir.
sabahın ayazında üşüyen ellerdir hayat,
çatlamış dudaklarda yarım kalmış dualar,
yüreğin tam ortasında sızlayan

hayat insana sorgulamayı öğretir,
susarak, bekleyerek, eksilerek
bir sabah aynaya bakıp
ben kimim? diye sorduğunda başlar her şey.
kazandıklarınla değil,
kaybettiklerinle tanırsın kendini.

yaşayıp gitmek dedikleri şey
bir tür sürgün aslında.
üstümde yamalı bir kader,
altında kanayan bir beden.

sus diyorlar

seni bir defa susarak sevdim,
kelimelerimi içime gömdüm,
belki sessizlik yormaz bizi dedim,
belki gürültüsüz bir aşk
daha az kırılır sandım.
ama içimde büyüyen çığlık

her giden bir iz bırakır,
kalpte sızı, gözde yaş,
biz adına aşk deriz,
kader der geçeriz yavaş.

sevdik mi tam severiz,