Mustafa Alp Şiirleri - Şair Mustafa Alp

güneş varken ışığı aramak saçmalıktır,
dedim kendi kendime,
çünkü gözlerim açıkken
karanlığa alışmıştım çoktan.
elimde kandiller,
göğsümde eski korkular,

günün sonu var,
gökyüzü yavaşça çekilir penceremden,
bir sessizlik iner şehrin omuzlarına,
sokak lambaları birer birer yanar,
ve ben, yine aynı yerde,
bir başka hikâyenin eşiğinde dururum.

gürültü düşünceyi öldürür
bunu kimse duymadı
çünkü herkes bağırıyordu.

sokaklar konuşuyordu ama kimse dinlemiyordu,
kelimeler üst üste yığılıyordu

benden çoktur sevgisi
şehrin ortasında
annesini kaybeden çocuk
gibi sarıldı
ellerime

günün sonu var, akşam iner yavaş,
gölgesi uzar sustuğum her telaş.
bir pencere kapanır içimde sessiz,
adını anmam, yokluğunla savaş.

belki başka şehirde yaşanır zaman,

hadi var git...
yorgunum.
rakının sudan önce bitmesi değil ,
ayrılığından.
başımın üstünde dönen yıldızlar değil ,
yokluğundan.

Kitabın bir sayfasında şakacı adamın
Dua sına takıldım kaldım.
Şöyle Dua ediyor du
Tanrım !!!
bana ayakları ile ezip şarap yapan kadını karşıma çıkart ;
yada dilimin ucunda yıllanacak aşk-ı ver diye…

seni özlemek bile artık
yeraltında yaşanıyor.

gözler ihbarcı,
dil ise hücrede.

sabaha kalmayan bir rüyanın yalanı gibiydin ;
uyandığım/da hatırlamadığım...

Mustafa Alp
Kayıt Tarihi: 17.03.2020 03.00.00

hayat çok katmanlı,
ama insan çoğu zaman onu
ya hep
ya hiç diye yaşıyor...

Mustafa Alp