Mustafa Alp Şiirleri - Şair Mustafa Alp

hayal etmek ilk adım gibidir ; attığın adımın uzunluğuna veya kısalığına bakılmaz...

mustafa alp //

kabullendik
düştüğümüz yeri,
kırıldığımız sesi,
susmayı öğrenen kalbimizi

ama vazgeçmek

insan duygularında ve düşüncelerinde
uçlara kayıyor.
ya her şeyi karanlık görüyor
umutsuzluk, kırgınlık, öfke
ya da her şeyi fazlasıyla aydınlık görüp
gerçekleri görmezden geliyor

yüklendim günahlarımı,
derim yok üstümde,
savunmam yok.
hesapla gel,
sorguyla,
acımasızca gel.

kader ;
yazılanı yaşamak gibiydi ,
hatta nasip olanı dahi sorgulamak
ve.. hatta aşk-ı bulmanın farklı bir yolu.
belki de gizli bir sözde saklı,
sevmenin bahanesi.

kalanlar ile gidenler
zaten çoktan karar vermişti.

ben sadece
terk edileceğim yerin
adını taşıdım.

yaşadıklarım mazide kaldı
sen gittin yatağım boş kaldı
ettiğin yemin boşta kaldı
sabaha birşey kalmaz
sol yanımda sen kaldın
telefon da sesin kaldı

seni seven de
mutlu eden de
aynı gölgeden dokundu sana.

seni terk eden,
oyunu kurup oynayan da

bir mezar taşı
gibi yazılmayı
bekliyorum
hayatımın
geri kalmış
zamanını

hayat çok katmanlı,
ama insan çoğu zaman onu
ya hep
ya hiç diye yaşıyor...

Mustafa Alp