her söylediğin söze yemin karışmışsa ; güven bitmiştir...
mustafa alp //
hem sükunet
hem—
dehşet diye bir şey vardı, sanırım
susunca
harfler olmaktan çıktı ses,
ne yemin duadan
ne dua yemin den vazgeçebilsin
iki dudağın arasında değil
yüreğinde taşıyabildiğinde
amin olsun
mesala yemin
belki sarraf değildik,
ayırt edemedik
altını, pası, sesi çok çıkanları
ama herkesin
ettiği kadar dokunduk kalbine.
"haber vermeden gelen aşk-a ; kapıda bohça ile bekleyen yakışır"..
mustafa alp //
sabah olur, güneş doğar
ama içimiz aydınlanmaz.
kuşlar öter, dallar yeşerir,
bizim yüreğimiz bahar bilmez.
toprak verimlidir belki,
bu kadar acımasız olma,
dün mutluyken
bugünü yaşayan bir gözyaşıyım ben.
daha dün, gülüşüm cebimdeydi,
umutlarım yarına sığacak kadar küçüktü
ama gerçekte yaşayacak kadar büyüktü.
derin sever şairin kalbi,
bir kere düşerse sevdanın izine
geri dönmez kolay kolay.
ne yarım kalır sözü
ne eksik bırakır hislerini.
çünkü sevgi, onun dilinde
Cancağızım ;
Anlamadığın ne bilirmisin ?
Aşk ilk gördüğünde parlayan ateş gibidir.
Sevgi o yanan ateşte kül olmaya benzer.
Mesele şu ;
Hem ateş olmayı ,
bir gül tohumu gibisin !
toprağa düşmüş
can suyunu veren kadar
yakın olsam
neyi göstuyuerir
açtığında herkes




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!