Kimseye yaslanmam,
Omzum kendi yükümü taşır.
Yaklaşmam çıkarın gölgesinde,
Ellerim temizdir, niyetim çıplak.
Birinin yanında kalıyorsam
ait olmadığın toprakta durdukça,
içindeki ses kısılır.
insan her yerde yaşayabilir
ama her yerde yeşeremez.
kök, sadece tanıdığı toprağı tutar.
başkasının kalıbına girmeye çalıştıkça,
değiştir…
her sabah seni senden alan yolları,
gölgesini ödünç aldığın sokakları.
seviyor gibi baktığın,
içinden çürüyen yüzleri.
Her kişiye düşmez sevmek
Bazen kalbinde saklarsın
Bazen bir şiirin içinde söylersin
Ama en çok sesinde bulursun
Aradığın aşkı seni seviyorum derken...
herkes almak için geldi.
yetinmeyi kimse bilemedi
bunun kışı ,yazı olduğunu
bende yok diyemedim.
Mustafa Alp
yaşamanın mutluluk değil;
kabulleniş, çaresizlik
ve devam edebilme hali olduğunu
söylüyorum
içimde hala bir sızı varken bile
senle bağımı koparmadan
yalan ,dolan içinde ömür tüketiyoruz
dostlar !!!
hani nerde sevgi ,
hani nerde güven ,
hani nerde saygı
bize biçilen kısacık hayatta.
seviyordum
bir çocuğun annesini
sevmesi gibi
sahip çıkıyorum
ya da sevgilisinin ettiği yemin
yalan olduğunu yedi cihan
giden ne zaman,
arkasında çürüyen sessizliği fark etmiştir?
hangi adım,
bir kalbin kırılma sesini bastırabilir ki?
bir kapı kapanırken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!