Mustafa Alp Şiirleri - Şair Mustafa Alp

sakın bana yarınım deme,
yarınlar sözden yapılır, kolay yıkılır.
sen bende takvimlere sığmazsın,
ne bir tarih,
ne de ömrün aceleci vaadi

Gülümse hayata,
Herşeye rağmen yıkılma;
Doya doya yaşa ...
Denize sal hüzünlerini,
Kuşlarla özgürleştir
Sana ayak bağı olan her şeyi,

dışarıdan güler yüzlü görünsem de,
içimde bambaşka duygular var.
bir yanım bahar kokar,
bir yanım sonbaharın solgun yapraklarıyla dolu.

sokaklarda yürürken

senin gülüşün kalbimde öyle güzel
bir iz bırakıyor ki,
sanki karanlık geceler
adını fısıldayan yıldızlarla aydınlanıyor.
bir an bakışların değse içime,
bütün suskunluklar konuşmaya başlıyor.

güneş varken ışığı aramak saçmalıktır,
dedim kendi kendime,
çünkü gözlerim açıkken
karanlığa alışmıştım çoktan.
elimde kandiller,
göğsümde eski korkular,

günün sonu var,
gökyüzü yavaşça çekilir penceremden,
bir sessizlik iner şehrin omuzlarına,
sokak lambaları birer birer yanar,
ve ben, yine aynı yerde,
bir başka hikâyenin eşiğinde dururum.

gürültü düşünceyi öldürür
bunu kimse duymadı
çünkü herkes bağırıyordu.

sokaklar konuşuyordu ama kimse dinlemiyordu,
kelimeler üst üste yığılıyordu

benden çoktur sevgisi
şehrin ortasında
annesini kaybeden çocuk
gibi sarıldı
ellerime

günün sonu var, akşam iner yavaş,
gölgesi uzar sustuğum her telaş.
bir pencere kapanır içimde sessiz,
adını anmam, yokluğunla savaş.

belki başka şehirde yaşanır zaman,

günün sonu var,
akşamın cebinde sakladığı bir suskunluk gibi.
ışıklar yorgun,
gölgeler uzamış,
insan kendinden biraz daha uzak bu saatte.