Mustafa Alp Şiirleri - Şair Mustafa Alp

mendilim kurumaz benim
gözümden önce yüreğimden
dökülür kuytu köşelerde
o yüzden sen endişelenme
geceye saklarım
yüreğimde ki yalnızlığı

Ne hattime,
Her sabah karşımda durup koklayamadığım
gülü sevmek.
Etrafı dikenle çevrili olması mı ?
Kabahat...
Akşam olunca heyecanım mı ?

benim ile yürümek/ten kaçınan ,
göl/gem...
sesimi duymak/tan şiyatçi sağır ,
kulağım...
gözüm/den akan yaşa ortak olan ,
mendil...

ne vakit ağlayan
bir çift göz görsem
acısı kalır
Islanan
mendilim/de
sen bilirsin diyen sevgiliye

göz müdür ,insana sev diyen ,
yoksa perde midir görüleni saklayan ?
yolundan çıkartan pusula mıdır ,
yoksa kalbinin sesini duyup sevmek mi ?
ölmeden ölmek mi dir ,
yoksa bir ömür mutlu yaşamak mı ?

alın yazım diye çıktı karşıma ,
nasip olmuşsa kime ne !!!
gelişi subat soğuk, mevsim kış
el üstünde tutsam sana ne !!!
laik olur mu ? olmaz mı ? bilinmez ...
lakin olur yada olmaz size ne !!!

evladını başka şehre
gelin yollayan bir annedir
ki kına yakması
ellerine saçlarına
yüreğinin yandığını
gözlerinde ki yaşın

közde pişirilen kahve gibi
olacaksın
kimsenin cezvesine telve
olmayacaksın
karşında ki kişinin aklını
karıştırmayacaksın

iki dudağının arasında değildir
duyulan sevgi.
göle maya çalmak da değildir
ya tutarsa sevgi.
kazananın olduğu yerde değildir
sevgi.

özlem ağır yük olsa/da
sana bitmez olan saygı/da

mühürlü değilse kalbinde sev/da
sözün kalsın kağıt/da