Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Dalın yaprağın yok, her yanın diken,
Senede bir açan, kaktüs çiçeğim.
Nedir seni üzen, boynunu büken?
Dertleşmekten kaçan, kaktüs çiçeğim.

Yumru yumru olmuş, bağrında çile,

Büyük bir yıkım sonrası,
Sığındım şehrine.
Kuzey rüzgarları, fırtınalar,
Sallıyor gövdemi,
Alabora olmuş bir gemi,
Martılar çığlık çığlığa;

Haberini aldım hasta diyorlar,
Sızım sızım sızlar koskoca şehir.
Yitik bir sevdayla yasta diyorlar,
Ayrılık hüznüyle her günün zehir.

Unutma şairler uyumaz gece,

Gurbette durduğun, yetmez mi gülüm?
Çıkıp da geliver, gözümde tütme!
Ömür tükeniyor, bitsin bu zulüm,
Sevgini salıver, içinde tutma!

Ansızın göç edip, düştüm ırağa,
Gurbet bana mesken, sılam kalmadı.
Düşe kalka geldim, en son durağa,
Yaklaştım menzile, yolum kalmadı.

Ecel ipi kıldan inceymiş meğer,

Terk ettim kentleri, dağlara kaçtım,
Yollar beni bozdu, kusturdu ceylan.
Talan yüreğimi, tek sana açtım,
Eller beni üzdü, küstürdü ceylan.

Dindirmez efkârı, mızrabım, sazım,

Kaşlar yay, kirpik ok, kısmetim deyip,
Mavi, yeşil, çakır gözlere kanma!
Kulağa hoş gelen cümleler duyup,
Özlü, süslü, şeker sözlere kanma!

Aldatmasın, boyu, posu, boyası,

Kar-tipi sarmadan gönül dağımı,
Cemreler düşerken, gelemez miydin?
Yitirmeden heves, gençlik çağımı,
Sevda kuşlarını, salamaz mıydın?

Tenha sahillerde, gezer dururdum,

Erguvanlar açtı, sabah çöktü sis,
Karadutlar oldu, adın, izin yok!
Güller koku saçtı, siyah döktü mis,
Böğürtlenler doldu, tadın, tuzun yok!

Gölbaşı’na indi, ördekler, kazlar,

Kiminiz bir banka oturmuş,
Kiminiz ayakta, geyik muhabbetinde.
Cilveniz, havanız yerli yerinde.
Karanfil Sokağın güzel kızları!
Daha çiçekler açmadan,
Yazı getirdiniz bu sokağa.