Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Yaşlı dünyamız yine buhranlıyken; dumanlı, sisli
Ufukta, sessiz bir dolunay gibi belirdin.
Sineler kirden arınmayı beklerken; katranlı,isli
Bu sefer, bir hazan vakti tüllendin geldin.

On bir aylık yoldan geldin, cennet kokuları saçtın.

Şu Ege’nin en güzeli,
Can evimin tek özeli,
Şiir, şarkı, aşk gazeli;
Bornovalım, Bornovalım,
Beyaz lâlem, düz ovalım!

Vefa bilmez bağda, muzdarip güller,
Kimi koklar derer, kimi soldurur.
Cefa bitmez çağda, pek garip kullar!
Kimi üzüp kırar, kimi güldürür.

Kapılma işve-naz, yakan kaşına,

Kayınçom sendeki bu talih nedir?
Zonguldak’ın kömür karası mıdır?
Mutluluk dediğin ah neresidir?
Yer ile Kafdağı arası mıdır?

Taşı sıksan çıkarırsın suyunu,

Var iken yüce Hak, umutsuz olma!
Ey oğul, darlıkta, dövünme sakın!
Hayata gamze çak, hep mutsuz olma!
Bomboş kuruntuyla, avunma sakın!

Haram lokma katıp, bozma aşını,

İyiyim dememe, kanıp hâlimi,
Bilmezsen, ben nasıl iyi olurum?
Ne haber, ne selam, gelip zilimi,
Çalmazsan, ben nasıl iyi olurum?

Sendin hayatımın, gerçek anlamı,

Benim için kıskanç, deme boşuna!
Söyle gülüm, nasıl kıskanmayayım?
Çıldırtırken, çok mu gider hoşuna?
Söyle balım, nasıl kıskanmayayım?

Aşk-ı pervaneyken, ceylan gözlere,

Mülteci olurlar diye sevinme,
Pusuda avcıdan, betersin emmi!
Yengem duyar ise, başlar dövünme,
Nataşa neyine, bitersin emmi!

İnemez olmuşsun, dördüncü kattan,

Ey aday adayım, çıktın meydana,
Ne kat var, ne at var, ne damda dana!
Bayramlık ağzımı açtırma bana;
Esnaf der, ver bu ay, sen dersin ki oy!

Harca harca bitmez, maaş asgari,

Ey yitik sevdamın, gurbet kaçağı,
İzini bulmadan, ölmeyeceğim.
Geçse de ömrümün, en güzel çağı,
Kapını çalmadan, ölmeyeceğim.

Gittin de dönmedin, şu Kırıkhan’a,