Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Sıladan uzakta, yalnız gezersin,
Kırıkhanlı mısın, ey melek yüzlüm?
Etrafını melül melül süzersin,
Kırıkhanlı mısın, ey ceylan gözlüm?

Konuşunca herkes seyrine bakar,

Bakma gözlerime öyle derinden,
Biraz çekingenim, heyecanlıyım.
Yaralı kalbimi sökme yerinden,
Memleketim sorma, Kırıkhanlıyım,
Yüreği sevdalı delikanlıyım.

Uzaklardan yeşil yeşil bakarsın,
Gülüşün ilkbahar, duruşun şiir.
Yüreğime usul usul akarsın,
Varlığın ruhumu besleyen nehir;
Uzaklardan yeşil yeşil bakarsın.

Neredesin diye, sormayın bana?
Bir dağ ceylanının bakışındayım.
Adadım ruhumu şu Kırıkhan’a,
Bir dilberin gergef, nakışındayım.

Alan Yaylasın’da, bulun izimi,

Çok şükür kırk sekiz yaşına girdik,
Dünyanın her türlü halini gördük,
Hayat hamurunu, çileyle kardık;
Zevk-i sefa değil, gamdan hoşlandık,
Yıllar tırpanladı, biçti, yaşlandık.

Diyemedim bir gün, sana merhaba!
Nerde kaldın, nerde, bizim araba?
Gerçek idin, döndün, sanki seraba,
Nerde kaldın, nerde, bizim araba?

Denize girmeden, yaz geldi geçti,

Nerde sevdiklerimiz, göçtüler teker teker?
Gidenlerin yerini, kimseler doldurmuyor.
Bozuldu ağız tadı, ne yapsın tatlı şeker?
Tebessüm etsem dahi, ruhum hiç aldırmıyor,
Yürek buruk olunca, bayramlar güldürmüyor.

Kavunlar yetişti, narlar kızardı,
İncir, üzüm oldu, nerdesin Meyrom?
Sen yokken Kırıkhan, bana mezardı,
Betim, benzim soldu, nerdesin Meyrom?

Anladım senmişsin, şehre can veren,

Aradım, taradım, haber yok, iz yok,
Beni sol yanımdan vuran nerede?
Takvimler sarardı, bahar yok, güz yok,
Beni dertten derde süren nerede?

Bülbül güle dargın, ötmüyor artık,

Erik ağaçları çiçeğe durdu,
Saatin tokmağı kaç kere vurdu?
Dönmemek üzere terk ettin yurdu;
Mutluluk mu buldun, murad mı aldın?
Papatyalar açtı nerede kaldın?