Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Göçüp gittin ansız, yaban ellere,
Ceylan gibi sekip, gel komşu kızı!
Bilsen düştüm sensiz, çıyan dillere,
Girdaplardan çekip, al komşu kızı!

Hâlâ aynı kentte, yaşıyorum ben,

Zindanlar meskenim olmuşken başka,
Ellere göçemez oldum Züleyha!
Tutsağım, halim yok, uzağım aşka,
Yolları geçemez oldum Züleyha!

Aydınlık günlerden kalmadı bir iz,

Koca bir yaz bitti, kayboldu sessiz,
İnmekte yağmurlar, peşi sıra kâr.
Ben yine derbeder, ben yine sensiz,
Güz güllerim soldu, dünya bana dar,
Kızılcıklar oldu, neredesin yâr?

Şu dağ ceylanının, ürkek ve mahzun,
Bakışı yârimi, andırır mı ki?
Kırıkhan Çayı’nın, ince ve uzun,
Akışı hârımı, söndürür mü ki?

Bendim hasret çekip, candan usanan,

Fettan fettan bakar, cezbedip vurur,
Kandırır, del eyler, ela gözlerin.
Aşk çıram tutuşur, cız edip durur,
Yandırır, kül eyler, solu közlerin.

Cemalin dolunay, pamuktur elin,

Bir hedef peşinden, hızla koşturur,
Ruhumu cezbeder, hazla coşturur,
Dizilmiş raflarda, nazlı, hoş durur;
Buram buram gelir, kitap kokusu.

Ilgıt ılgıt eser seher yelleri,

Kömbeler dizilir kara tavaya,
Kokular yayılır bizim ovaya,
Gurbetçiler hasret kalır yuvaya;
Ondan ayrı bayram, en buruk andır,
Sevdanın bir adı da Kırıkhan’dır.

Kırıkhan havucu tüketmediysen,
Geç olmadan aldır dostum günaydın!
Gözlükleri hâlâ terk etmediysen,
Bir kenara kaldır, gözümüz aydın!

Amik ovasında renkler turuncu,

Yazın alev alev, kızgın bir ocak,
Sıcaksın Kırıkhan, hem de çok sıcak.
Alnımdan ter akar, hâl ne olacak?
Sıcaksın Kırıkhan, hem de çok sıcak.

Zenginler yaylaya çıkar serinler,

Hatay Kırıkhan'da, güz-kış, bahar-yaz,
Öne çıkar, Kültür Sanat Derneği'm.
Adres, Belediye binasına az,
Çapraz bakar, Kültür Sanat Derneği’m.

Doktor Hasan, hibe etti mekânı,