Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Ey viran kalbimi süresiz ç/alan!
Unutmak mümkün mü, kanarken ciğer?
Kocaman boşlukmuş, geriye kalan,
Senle her şey eşsiz, hoş imiş meğer;
Sensiz hayat zevksiz, boş imiş meğer.

Sen ki pervanesin, umut peşinde,
Tutuşmuş yüreğin, aşk ateşinde,
Volkanlar patlarken şu sol döşümde;
Bir nefes canım var, al senin olsun!

Hasretin düşürdü, ah ile zara,

Ömrümce peşinden, koşturdum durdum,
Bir insan daha kaç, ile sürülür?
Gelene, geçene, hep seni sordum,
Bir insan daha kaç, kula sorulur?

Her sıcak bakışla, depreşti solum,

Sensiz yaşantının tadı, tuzu yok,
Her şey iğreti ve noksan duruyor.
Mutluluğun rengi, adı, izi yok.
Gözlerim her yerde seni arıyor.

Sen nesin, Leyla mı yoksa Aslı mı?

Uyan, pencereden, bak dışarıya,
Gün ışık saçarken, sesin çıkmıyor.
Bülbüller ötüyor, bak şu arıya,
Kumrular uçarken, sesin çıkmıyor.

Ey gönül dağımın, nazlı hazalı!

Sevda çiçeğimsin, bağrımda açan,
Gönlümün coşkusu, dağlardan yüce.
Allah’ın lütfusun, hep neşe saçan,
Gözlerin ışıldar, gamzenden önce,
Sen gülünce güller, kıskanır Nece!

Unutulmuş bir rüyadan çıkıp geldin,
Bir öksüze can verdi,
Bulutların ardında gizlenen yüzün.
Sevinçli bir çocuğa dönüştü hüzün.
Şimdi dörtnala koşan küheylanın
Yelesindeki rüzgârdır zaman.

Aysız gecelerde, dünyam zifiri,
Ben aşk gemisinin, kadim neferi,
Soğuk deryalarda, oldum seferi;
Ey göğe asılı, kandil, yaldızım,
Çakmak çakmak bakan, şimal yıldızım!

Kaç güz, kaç kış geçti, saydın mı bilmem?
Gözlerim yollarda, bakıyor mahmur.
Yitirdim neşemi, kayboldu gülmem,
Şimşekler çakıyor, şakıyor yağmur.

Saçaklara sinmiş, üşüyor kuşlar,

Terk edince yurdumu,
Başın göğe erdi mi?
Onulmayan derdimi,
Cerrahtan duy, cerrahtan!

Gözyaşımı çok sildim,