Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Yine aklıma vurdu
Ormanların yeşili
Yüreğim kan ağlıyor
Deşilidir deşili

Yeşil yeşil bağları

Yâre haber salın emin olsun ki
Ondan başkasını almayacağım
Geleceğim bir gün yemin olsun ki
Ebedi gurbette kalmayacağım

Bu özlem bu hasret aşıyor beni

Fakiri doktorlar dışta koyarak
Hastane önünde dondu duydun mu?
Ar’ından yeşilkart hicap duyarak
Yeşilden kızıla döndü duydun mu?

Ne etsin zavallı can telaşında

Görünen köy istemez ki kılavuz
Sorma sakın. İşte hedef uşağum
Suyu bitti kuru kaldı bu havuz
Girme sakın işte hedef uşağum

Şaşmayasın bir kaç engel var diye

Feryat edip için için
Kanarım ah dertli başım
Gurbet ele bilmem niçin?
Konarım ah dertli başım

Çığlık yatar bu gür seste

Volkan gibi ta derinden ses verdin
Ey vallah dost, sağol, var ol, çok yaşa
Dostlar için nice çiçekler derdin
Ey vallah dost, sağol, var ol, çok yaşa

Dost deyince akan dereler durur

Eli kalem tutan bir şeyler yazar
Bir yapıt yaparsın dakka da bozar
İşi gücü budur azdıkça azar
Karşına geçerek hür’üm yazdım der

Türküm dersen buna ırkcılık diyor

Efkarlanma gönül hadi gel beri
Daha ne baharlar sırada bekler
Ömür kervanında dönülmez geri
Aradığın her şey arada bekler

Bileti kesilmiş onun bunun’da

Ecel döner başımızda
Azrail hep peşimizde
Geldi geçti yaşımız da
Bilmeyecek kul bulunmaz

Ömür bitti ne ki kalan

İki dost yola çıkmış, güzel bir gün amaçlar
Azığı unutmuşlar, hem yorgun hem de açlar
Şu kuşlar, şu ağaçlar, şu vadiler yamaçlar
Seyrine doyum olmaz,doyursun da görelim
Hele bakın ne olmuş, esrarına erelim