Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Düşüne düşüne çıktım aklın dışına
Sonunda anladım, kafa yormam boşuna
Musıbet gelirse bir insanın başına
İkinci musıbet, kafa yormasındadır!

Sabırla sağ duyu eğer unutulursa

Aslı yok astarı yok sanalda olan aşkın
Platonik olunca dile düşer sonunda
Konuştuğu hep yalan hem şaşkındır hem taşkın
Elektrikler kesilir pile düşer sonunda…………Ozan Mikdati

Çaresiz kalır insan kalbi küt küt atarsa

Ne oldu be dostum ses yok seda yok
Hasta mısın yoksa kırgın mısın sen?
Kırgınlığın varsa bende hata yok
Yoksa bu günlerde durgun musun sen? ....M.Bal

Yağmurmu çürüttü dağda darını

Kesmez balta ile yola girince
kör kütüğü yaramadım bir türlü
Ellerime baktım mola verince
Çatlakları saramadım bir türlü

Boşa emek verdim boşa yoruldum

Dünya barut fıçısı sebebi de bizleriz
Uyuştuk hortlak olduk aval aval izleriz
Sabahı bekliyorken bir kurtuluş gözleriz

Maddeye esir olan kullar el aman diyor.........Ozan Mikdati

Deve name!

Devenin gururu ne işe yarar
Bir eşeği rehber tutan değil mi?
Onca ağır yükü sırtına sarar
Kumlara gömülüp batan değil mi?

Cennet nurun âlâ nur, dünya Mümine zindan
Bu gerçektir hilâf yok tevili bilinmiyor!
İdrakine erenler kurtulur su-i zandan
Çok konuşan oluyor sadede gelinmiyor

Hakkıyla bilinseydi cehennem’in şiddeti

Dermanım kalmadı duyanım da YOK
Fermanım kalmadı uyanım da YOK
Hayranım kalmadı sayanım da YOK
Dünya mı yoruldu ben mi yoruldum?

Halden memnun mu halk bilmedim gitti

Gülmez ciddiye alan dünya denen şakayı
Ekilecek tarladır ukba’ya bir araçtır
Yükü bağlamak gerek kaptırmadan yakayı
Zahmetsiz rahmet olmaz, rahmetsiz bir kıraçtır

Dinle vicdanını!

Dinle vicdanını uzağa gitme
Duymadan ellere yönelme hocam!
Kör olduğun halde rehberlik etme
Uymadan ellere yönelme hocam!