Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Korkardım karanlıktan, küçüklüğümden beri
Canım çok sıkılırdı, hiç sevmezdim dar yeri.

Hele karanlıklardan, feryat eder kaçardım
Odamda sabaha dek, lampaları açardım.

Beyninin içinde yaşar bir öcü
Korkunun ecele faydası var mı?
Sana neler etti korkunun gücü
Korkunun ecele faydası mı var?

İstanbul sokakları
Parisi andırıyor
Kimine göre gurur
Beni utandırıyor
Gördüğüm her manzara
Hayret uyandırıyor

“Hep birlikte Allah’ın ipine Kur’anına
Sımsıkı sarılınız. Ayrılıp bölünmeyin”.
Allah’ın müjdesi var ahdinde duranına
Anlaşmazlığa düşüp gaflete bulunmayın

Allah ve Resülüne olsun sizin göcünüz

Yedik, İçtik, şiştik çatlayacağız
Nefsimize düştük mutlu mu olduk?
Tarihten geçtik, çağ atlayacağız
Avrupayı seçtik, mutlu mu olduk?

Çiftçimiz tırmıklı yabalı imiş

Kar yağdı kesildi kömür ocaktan
Kimileri kebap olmuş sıcaktan
Ümidimiz dibe vurmuştu çoktan
Nerelerde kaldın Mikdati baba? ..........Ali Rıza Malkoç

Hasret kalmış yurdum bahara, yaza

Aklı olan düşünür
Uyuz olan kaşınır
Bazı çene aşınır
Düşer düştüğü kadar

Vurup kırar kolonu

Özlerim Gorgorası (köyümüzün eski adı)
Herşeyimdir orası
Yüreğimin yarası

Şahane bir dostum var dostlarına candır o
Emsali az bulunur güzel bir insandır o
Memleket sevdalısı,hem şeref hem şandır o
Sevdi mi kıyak sever, değerli bir şairdir

Aklımı başımdan aldığın gibi
Kalbimi de çaldın seni vicdansız
Gönlüme ateşi saldığın gibi
Gittin, uzak kaldın seni vicdansız

Gel derim bir türlü buyurmuyorsun