Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ne idik, ne olduk, ne olacağız?
Avrupalı olduk ne mutlu bize!
Ne verdik, ne aldık, ne alacağız?
Avrupalı olduk ne mutlu bize!

Özendik, bezendik, ayak uydurduk

Otuz yıldan beridir, Hollanda da yaşarım
Ya beş ya altı kerre izine gelmişim ben
Türkiye de yaşayan, insanlara şaşarım
Ahvâlini onlardan, daha çok bilmişim ben

Toplamı altı aydır Türkiye de kalışım

Beyninin içinde yaşar bir öcü
Korkunun ecele faydası var mı?
Sana neler etti korkunun gücü
Korkunun ecele faydası mı var?

O kadar yorgunki zayıf bedenim
Dizler taşımıyor çökmek üzere
İçim daralıyor yokken nedenim
Yağmuru gözlerim dökmek üzere

Yaşlı ömür kuşum uçtu uçacak

Korkardım karanlıktan, küçüklüğümden beri
Canım çok sıkılırdı, hiç sevmezdim dar yeri.

Hele karanlıklardan, feryat eder kaçardım
Odamda sabaha dek, lampaları açardım.

Yedik, İçtik, şiştik çatlayacağız
Nefsimize düştük mutlu mu olduk?
Tarihten geçtik, çağ atlayacağız
Avrupayı seçtik, mutlu mu olduk?

Çiftçimiz tırmıklı yabalı imiş

Aklı olan düşünür
Uyuz olan kaşınır
Bazı çene aşınır
Düşer düştüğü kadar

Vurup kırar kolonu

Kar yağdı kesildi kömür ocaktan
Kimileri kebap olmuş sıcaktan
Ümidimiz dibe vurmuştu çoktan
Nerelerde kaldın Mikdati baba? ..........Ali Rıza Malkoç

Hasret kalmış yurdum bahara, yaza

İstanbul sokakları
Parisi andırıyor
Kimine göre gurur
Beni utandırıyor
Gördüğüm her manzara
Hayret uyandırıyor

“Hep birlikte Allah’ın ipine Kur’anına
Sımsıkı sarılınız. Ayrılıp bölünmeyin”.
Allah’ın müjdesi var ahdinde duranına
Anlaşmazlığa düşüp gaflete bulunmayın

Allah ve Resülüne olsun sizin göcünüz