Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ecdadımız aşkın gözü kör demiş
Başka bir şeyi görmesi zor demiş
Kalbine, gönlüne ateş kor demiş
Kördür, zordur, kordur, aşkı yaşamak

Aklı çıkar çöller ona yol olur

Gafletten uyanın diyor yazarlar
Bizimkiler bunu ninni sanarlar
Çoktan şafak attı hala uyurlar
Artık uyanalım sabahtır, sabah! .

Ey Türk sende töre ananeler var

Bahardan umutsuz bitiyor kışım
Dönüşü olmayan yolun üstünde
Nerede yok oldu şu gençlik kuşum
Öte, öte bitmiş dalın üstünde

Felek bir insana atmasın kanca

Anlaşılmaz insanlar,

İnsanların işine aklım fikrim ermiyor
Okuduğum kitaplar bana bilgi vermiyor
Ya bilgiler eksiktir ya aklıma girmiyor
İnsanları anlamak, imkansızdır hem zordur

Ne idik, ne olduk, ne olacağız?
Avrupalı olduk ne mutlu bize!
Ne verdik, ne aldık, ne alacağız?
Avrupalı olduk ne mutlu bize!

Özendik, bezendik, ayak uydurduk

Korkardım karanlıktan, küçüklüğümden beri
Canım çok sıkılırdı, hiç sevmezdim dar yeri.

Hele karanlıklardan, feryat eder kaçardım
Odamda sabaha dek, lampaları açardım.

O kadar yorgunki zayıf bedenim
Dizler taşımıyor çökmek üzere
İçim daralıyor yokken nedenim
Yağmuru gözlerim dökmek üzere

Yaşlı ömür kuşum uçtu uçacak

Beyninin içinde yaşar bir öcü
Korkunun ecele faydası var mı?
Sana neler etti korkunun gücü
Korkunun ecele faydası mı var?

Özlerim Gorgorası (köyümüzün eski adı)
Herşeyimdir orası
Yüreğimin yarası

Şahane bir dostum var dostlarına candır o
Emsali az bulunur güzel bir insandır o
Memleket sevdalısı,hem şeref hem şandır o
Sevdi mi kıyak sever, değerli bir şairdir