Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Dünya’ya sözüm yok sağırdır kördür
Şu bizim milletin derdi bilinmez
Gerçeği göstermek o kadar zordur
Cehalet dağ gibi ardı bilinmez

İslamdan imandan kaydı birçoğu

Kar yağdı kesildi kömür ocaktan
Kimileri kebap olmuş sıcaktan
Ümidimiz dibe vurmuştu çoktan
Nerelerde kaldın Mikdati baba? ..........Ali Rıza Malkoç

Hasret kalmış yurdum bahara, yaza

Yedik, İçtik, şiştik çatlayacağız
Nefsimize düştük mutlu mu olduk?
Tarihten geçtik, çağ atlayacağız
Avrupayı seçtik, mutlu mu olduk?

Çiftçimiz tırmıklı yabalı imiş

Aklı olan düşünür
Uyuz olan kaşınır
Bazı çene aşınır
Düşer düştüğü kadar

Vurup kırar kolonu

Korkardım karanlıktan, küçüklüğümden beri
Canım çok sıkılırdı, hiç sevmezdim dar yeri.

Hele karanlıklardan, feryat eder kaçardım
Odamda sabaha dek, lampaları açardım.

Özlerim Gorgorası (köyümüzün eski adı)
Herşeyimdir orası
Yüreğimin yarası

Aklımı başımdan aldığın gibi
Kalbimi de çaldın seni vicdansız
Gönlüme ateşi saldığın gibi
Gittin, uzak kaldın seni vicdansız

Gel derim bir türlü buyurmuyorsun

Şahane bir dostum var dostlarına candır o
Emsali az bulunur güzel bir insandır o
Memleket sevdalısı,hem şeref hem şandır o
Sevdi mi kıyak sever, değerli bir şairdir

Şu sigara ne zalim
İnsanlığa mezalim
Artık kalmadı halim
Her yakışta ölürüm

Ne meşgale, ne merak

Sorma kardeş sorma, gurbeti bana
Yaşadım yıllarca, ben yana yana
Şu kadarı var ki, diyeyim sana
Bir hicran ki sorma, ağlatma beni

Burası garip yer, kokmuyor gülü