Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Bölüşerek
Gülüşerek
Sevişerek
Dost olalım!

Görüşelim

Gerçek dostun alameti bellidir
Cana yakın oluşundan tanırız
İnce ruhlu, hoştur, tatlı dillidir
Mimiğinden, gülüşüden tanırız

Samimiyet hat safhaya erince

Süzme baldır dudakların mehtabım
Gözlerine, sözlerine doyulmaz
Bir sitemdi sana dün kü hitabım
Hazlarına, nazlarına doyulmaz

Gönlümde yaşarken vakti kahharı

Çaresiz kaldığın anda
Çareyi kendinde ara
Senden başka bu cihanda
Dostun para, düşman para
Allah düşürmesin dara

Ne ters tavan oldu ne sandık çıktı
Bu odundan bir şey çıkmaz vadandaş!
Ne atan üzüldü, ne bulan yaktı
Bu bizim sobayı yakmaz, vadandaş!

O gelince başlamıştı imsakın

Afacanım, a be canım bir tanem
Gözlerine, sözlerine can kurban
Hayatımın son halkası, son dönem
Hızlarına, gazlarına can kurban

Zayi olan ömrün bedeli zarar
Ebedi pişmanlık telafi etmez
Durumu kurtarır ani bir karar
Can bedende iken, hilafi etmez
Ölmüşken bunların alâfi yetmez

Takım tutmak lafta olmaz
Çaykara da, Of ta olmaz
Civarda, etrafta olmaz
Gerçekleri görmeyince

Hedeflendi yüzbin üye

Çok ses olan yerde sen sakin dolaş
Kenduni vakarli taşi uşağum
Hoşgörülü ol ki herkese ulaş
Budur sukünetin başi uşağum

Hem dostun lazımdur hem düşmanunda

Kaç yıldır özlüyorum memleketin suyunu
Gidebilecek miyiz canan bilir uşağum
Sözümü dinlemiyor biliyorsun huyunu
Yani bunun Türkçesi anan bilir uşağum

Dünyayı kovalarken ayağıma dolanmış