Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Bülbül güle (Şematik)

Kim dediyse…………bülbül güle………….ağlamış……………..yanılmıştır
Bülbül güle………….dert yandıydı………..hep böyle……………sanılmıştır
Ağlamış……………..hep böyle……………denmiş, masala……...kanılmıştır
Yanılmıştır………….sanılmıştır……………kanılmıştır………….değil mi?

Bir gün dere kıyında kurbağa geziyordu
Arada suya dalıp bir güzel yüzüyordu

Bir akrep çıkagelir kurbağaya seslenir
Derenin karşısına geçmeye heveslenir

Değiştirdin tavrını ağız namlu,dil kurşun
Hedef tahtası mıyım dudakların saydırır
Ne ettim birden böyle acımadan vuruşun
Feleğimi şaşırtıp Yüreğimi kaydırır

Tanımıyormuş gibi hedef almış gözlerin

Gecenin yanlızlıklarında
Geceye sarılarak
Seherin sessizliklerinde
Kalbimi dinleyerek
Kalbimin derinliklerinde
Ağlayıp inleyerek

Üşürken her yanım, yanmak istersin
Gönül ne edeyim senin elinden!
Yükseklerden dalıp, konmak istersin
Gönül ne edeyim senin elinden!

Yüce dağ başları kara bürünmüş

Yüze gülüp alttan alttan oydunuz
Yüreğime her gün acı koydunuz
Sizi emin sandık kefen soydunuz
Kaşıyın bakalım tende yarayı
Görürsünüz elbet akla karayı

Bizden selam olsun civanmertlere
Eli kalem tutan sarılmalıdır
Bir haber yollayın, tüm namertlere
Ettiği zulümler sorulmalıdır……………...Mikdat Bal

Dünün köçekleri yeni bey oldu
Dağdaki itlere af bekliyorlar
Feraset kapandı izan tey oldu
Laci elbiseden saf bekliyorlar

Hoşgörü işleyip coştukça coştuk

Şu doğan güneşe bak gören gözlere şükür
Yeni doğmuş gibiydi göremeyebilirdi!
Balkona kadar çıktı, tutan dizlere şükür
Tekrar içeri girdi, giremeyebilirdi!

Kapının eşiğinde ayakları takıldı

Bismillâhi Ya Rabbena!
Tek sanadır hamdü sena
Ey Allah’ın Peygamberi
Salat selam olsun sana
Tövbe ettik yana yana