Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Bir gün dere kıyında kurbağa geziyordu
Arada suya dalıp bir güzel yüzüyordu

Bir akrep çıkagelir kurbağaya seslenir
Derenin karşısına geçmeye heveslenir

Değiştirdin tavrını ağız namlu,dil kurşun
Hedef tahtası mıyım dudakların saydırır
Ne ettim birden böyle acımadan vuruşun
Feleğimi şaşırtıp Yüreğimi kaydırır

Tanımıyormuş gibi hedef almış gözlerin

Saygıdeğer bir dost, zati muhterem
Üstün vasıfları çoktur Baştürk’ün
Leylâsı, mecnunu Aslı ve Kerem
Ezeli sevdası çoktur Baştürk’ün

Yazdı mı yamandır ayak diretmez

Başımı alıp da seyrana çıksam
Sıhhatimi belki bulabilirdim
Yükseklere çıkıp engine baksam
Birazcık teselli olabilirdim

Yükseklere çıkmak ne tatlı rüya

Şu doğan güneşe bak gören gözlere şükür
Yeni doğmuş gibiydi göremeyebilirdi!
Balkona kadar çıktı, tutan dizlere şükür
Tekrar içeri girdi, giremeyebilirdi!

Kapının eşiğinde ayakları takıldı

Bizden selam olsun civanmertlere
Eli kalem tutan sarılmalıdır
Bir haber yollayın, tüm namertlere
Ettiği zulümler sorulmalıdır……………...Mikdat Bal

Dünün köçekleri yeni bey oldu
Dağdaki itlere af bekliyorlar
Feraset kapandı izan tey oldu
Laci elbiseden saf bekliyorlar

Hoşgörü işleyip coştukça coştuk

Sevmek. sevilmek kadar, sevdirmek de güzel şey
Sarıp birbirimize varmaya davetim var
Aşık oldum söylemek, bu sadece özel şey
Varıp birbirimizi sormaya davetim var

Komşunun ahvalini halini bilir misin?

Küçük balık deryada
Başlamıştı feryada
Demiş: Derya yok, ya da
Neden göremiyorum?

-Annesi ona der ki:

Bir tanemsin, tek önemsin yârimsin
İyi belle bunu böyle bil gülüm
Bu dünyada tek kazancım kârimsin
Sen bendesin, beni sende bul gülüm

Ah çekerim of çekerim derinden