Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Benden gayri halkı seyre dalmışım
Herkeste benden bir üstünlük gördüm
Mutlaka bir şeyde geri kalmışım
Gene de hayatı üç günlük gördüm

Aklımda kalanı dünle bu gündür

Muhtacı olasın bir yudum suyun
Yandıkça hatırla ettiklerini
Bayılıp düşesin sen yüzün koyun
Söndükçe hatırla ettiklerini

Ettiğinden öte başına vurup

Şu karanlık dünyamda güneşi kıskandıran
O güzel cemalinle doğmanı bekliyorum
Yıldızları kaplayıp, hilali utandıran
Güneş gibi kalbime sığmanı bekliyorum

Öyle bir haldeyim ki gam kasavet bürüdü

Azot, mazot, hava, cıva
Seni bekler vatandaşım
İster misin beleş yuva
Hazır çekler vatandaşım

Bir vayvela tutturulur

Birleşti yamyamlar bizi yemeye
Gerçek budur durum bundan ibaret
Bu sene insanlık düştü kümeye
Gerçek budur durum bundan ibaret

Tüm düşmanlar bizi bölmek istiyor

Komşuluklar eskidendi, eskidi
Eski dendi tüm değerler, es gitti
İlgisizlik kalanı da eskitti
Dünyayı dar etti böyle davranış

Herkes yoğun, herkes yorgun düşünce

Bitmiyor kederin, tükenmez gamın
Öldürecek misin, ey zalim gurbet?
Ufaktan ufaktan esiyor samın
Solduracak mısın ey zalim gurbet?

Taştı dereler taştı
Çaykara halkı şaştı
Su mecrasını aştı
Her yıl böyle oluyor

Yollar suya kavuşur

Bir olmak, gür olmak, hür olmak demek
Er olmak, yâr olmak, var olmak demek
Zor olmak, şer olmak, kör olmak demek
Zor olma, şer olma, var olursun sen
Herkese, sevimli yâr olursun sen

Küçük bir külübe dağın başında
Dumanı çıkıyor can var içinde
Huvel Bakiy yazar mezar taşında
Orda cansız yatan ten var içinde

Bir dikeni varmış şu çınarın da