Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Unuttun mu yoksa aramıyorsun
Sor artık, özletme bitsin bu hasret
Söz verdin sözünde duramıyorsun
Dur artık, özletme bitsin bu hasret

Seni sayıklayıp seni ünlerim

Hep seni okudum hep seni yazdım
Hala anlamadım seni İstanbul
Çağları dolaştım tarihi gezdim
Her zaman her çağda yeni İstanbul

Sevdik, seviyoruz şehirimizi

Bu meydan boş değildir, biz varız çiğnetmeyiz
Bir kaç tane kargaya hele hiç pes etmeyiz
Vakti geldiği zaman, olur olmaz ötmeyiz
Onların suratına tükürmek bir zahmettir
Hoşlarına da gider, onlar için rahmettir

Hakkı bilmez, hak yiyor hak arıyor
Bu ne bicim hak aramak, murai!
Her tarafı karartıyor ak diyor
Bu ne biçim hak aramak, murai!

Sabahtan akşama okey peşinde

Ben bir zekat verdim bu gun ister alan almasın
Bin dir fakat, yardım mümkün dost der kalan kalmasın
Tendir sakat, derdim yekün, göster yalan olmasın
Açık olur yapılanlar, bu şov değil teşviktir

Verdim fakir aldı seçti güzelleri ayırdı

Şiir sözün özüdür
Kah neşe kah sızıdır
Hakikatın özüdür
Basiret derler ona

Meram için yazılır

Benden gayri halkı seyre dalmışım
Herkeste benden bir üstünlük gördüm
Mutlaka bir şeyde geri kalmışım
Gene de hayatı üç günlük gördüm

Aklımda kalanı dünle bu gündür

Muhtacı olasın bir yudum suyun
Yandıkça hatırla ettiklerini
Bayılıp düşesin sen yüzün koyun
Söndükçe hatırla ettiklerini

Ettiğinden öte başına vurup

Şu karanlık dünyamda güneşi kıskandıran
O güzel cemalinle doğmanı bekliyorum
Yıldızları kaplayıp, hilali utandıran
Güneş gibi kalbime sığmanı bekliyorum

Öyle bir haldeyim ki gam kasavet bürüdü

Azot, mazot, hava, cıva
Seni bekler vatandaşım
İster misin beleş yuva
Hazır çekler vatandaşım

Bir vayvela tutturulur