Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ye afiyet olsun ama
Önce zammı alman gerek
Son verip kasavet gama
Saçlarını yolman gerek

Memur boynu kıldan ince

-Hadi konuş sen miydin,? söyle Roma’yı yakan?
-Evet bendim savcı bey, kimdir davaya bakan?
-Bunun bedeli ağır! ya müebbet veya kan!
-Asın beni hakim bey Neron’un niyetine

Her ekşi salatanın bende mevcut sirkesi

Kalem kılıcı geçmiş
Sözün tercümanıdır
O kendine yol seçmiş
Özün tercümanıdır

Kimi nemruttan beter

Delile, belgeye, bilgeye rağmen
Kustuğunu dönüp yalar vicdansız
Prensibe, ilke’ye, ülkü’ye rağmen
Şerefe, namusa dalar vicdansız

Hakkını……….kimseye……….sakın ………yedirtme
Kimseye...……hakkında……...mazlum…….dedirtme
Sakın…………mazlum……olup, zulüm…...edirtme
Yedirtme……..dedirtme……..edirtme……..dostum

Bu ancak…….ilimle…………olur…………bilesin

Hayali sukut’a uğrattın beni
Döndüm gidiyorum gelmem bir daha
Lime lime edip doğrattın beni
Andım gidiyorum gelmem bir daha

Yalvardım yürekten ruhun duymadı

Bir gün dağın başında dolaşıp duruyordum
Keçileri kaybettim onları arıyordum
Bulmak umidi ile her yeri tarıyordum
Duman sardı sis çöktü gözlerim görmüyordu

Bir anda gök gürledi, ödüm koptu bayıldım

Evvvel gurbetçiden döviz gelirdi
Acep gurbetçiyi küstüren nedir
Şimdi aramızda küslük belirdi
Acep gurbetçiyi küstüren nedir..........İbrahim Coşar

Bir pasport verdiler saldılar bizi

Ankaraya ulaşılmaz hat bozuk
Süt tozundan yoğurt olmaz süt bozuk
Ekmek kuru çorba yavan tat bozuk
Garibanım işim kaldı Allah’a

Sizi gören ışık saçan sanardı

Her taraftan baş kaldırdı
Mayın döşeyip saldırdı
Mehmetcikleri öldürdü
Yürürler izinsiz bunlar
İmanı yok dinsiz bunlar