Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Mecliste bizimdir asker de bizim
Sakin olmalıyız taşmamalıyız
Azınlık da bizim “ekser” de bizim
Kabarıp hududu aşmamalıyız

Fikrimizi deriz tavır koyarız

Allah’ı ana ana
Yürekten yana yana
Zemzemden kana kana

Aldattı, kandırdı, plavra ile
Kandırılan kanmış hem bile bile
Peşinden gidenler, kazancı çile

Ak düşündük ak olmuştur saçımız
Uyanmazsak devam eder acımız

Vaktiyle bir beldede Mü’min bir zat yaşardı
Helalinden rızkının arkasından koşardı

Salih bir kimse idi kalbi Hak, Hak atardı
Sermayesi az idi iğne iplik satardı

Hayat biter ölüm çatar nefes biter nagehan
Sır burada gizlenmiştir işte budur imtihan
Bir saniye iltimas yok senin olsa bu cihan
Varılacak yer topraktır başka ne olabilir
Orada konfor yok ama gönderen bulabilir

Öyle miskin miskin gezip dolaşma
Çalışanı kimse yermez uşağum!
Sen sen ol da kimse ile dalaşma
İtler bile, sana ürmez uşağum!

Çevrem geniş diye kalkıp övünme

Anne olduğu için Anneler övülmüştür
Anneye asi olan cennetten kovulmuştur

Öf bile demek haram Delili Kur’anda var
Kur’an rehberimizdir Her mesele onda var

Faiz haram deriz ama
Günümüzde sürüp gider
Halal bulsak yeriz ama
Muslumanlar sorup gider

Der ki hocam medet eyle

Dert saymakla bitmez başımdan aşmış
Yazdıklarım azdır, sormayın dostlar
Kaynayan şu gönlüm kabarıp taşmış
Kızdıklarım nazdır görmeyin dostlar

Hazanın estiği ömür çağında

Doksan dokuz kişiyi öldüren,
sonra yüze tamamlayanın tövbesi


Bir gün peygamberimiz ümmetine buyurdu
Tövbenin önemini ashabına duyurdu