Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Yeni girdik yeni yıla
Ne beklenir bilemezsin!
Karşıladık yıla yıla
Bilemezin bilemezsin!

Ne getirdi ne alacak?

Beslenen tüm emeller zihninlerde bir hayal
İstikbal öyle şey ki dimağın serabıdır
Bu kısacık ömürde değer mi bunca melal?
Bunlar insanoğluna tamahın çorabıdır

İyi okumak gerek hayatın tezlerini

Bazı yorumcular gaddar davranır
Gözleri kapalı yazar da geçer
Boşa çaba harçar, boşa kıvranır
Düzelteyim diye bozar da geçer

Kendi yazdıkları hürafe sözler

Aldattı, kandırdı, plavra ile
Kandırılan kanmış hem bile bile
Peşinden gidenler, kazancı çile

Ak düşündük ak olmuştur saçımız
Uyanmazsak devam eder acımız

Allah’ı ana ana
Yürekten yana yana
Zemzemden kana kana

Vaktiyle bir beldede Mü’min bir zat yaşardı
Helalinden rızkının arkasından koşardı

Salih bir kimse idi kalbi Hak, Hak atardı
Sermayesi az idi iğne iplik satardı

Hayat biter ölüm çatar nefes biter nagehan
Sır burada gizlenmiştir işte budur imtihan
Bir saniye iltimas yok senin olsa bu cihan
Varılacak yer topraktır başka ne olabilir
Orada konfor yok ama gönderen bulabilir

Anne olduğu için Anneler övülmüştür
Anneye asi olan cennetten kovulmuştur

Öf bile demek haram Delili Kur’anda var
Kur’an rehberimizdir Her mesele onda var

Öyle miskin miskin gezip dolaşma
Çalışanı kimse yermez uşağum!
Sen sen ol da kimse ile dalaşma
İtler bile, sana ürmez uşağum!

Çevrem geniş diye kalkıp övünme

Hayal-i sukuda uğradım bu gün
Beklediğim yerde, sen yoktun diye
Nerde çiçek varsa doğradım bu gün
Kokladığım yerde sen koktun diye

Dolaştım etrafta başı boş gezdim