Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Yeter bu kadar zillet
Kanım donuyor kanım
Kalmadı hiç fazilet
Keşke çıksaydı canım
Aval aval bakıyor
Diyenler, müslümanım

İman ile güman ile
Yüce Hakka yönelelim
Ol hazreti Kur’an ile
Yüce Hakka yönelelim.......Mikdat Bal

Eğer hakkı arıyorsak

Yaylanun çimenine
Yol vuruldi enine
Akıl erdiremedum
Dünyanun dümenine

Birketli duvar ile

Yabancı gelir!

Gençlik bir kuş gibi uçup da gitti
Özüm bana artık yabancı gelir!
Bir çok nimet benden göçüp de gitti
Düzüm bana artık yabancı gelir!

Meyva sebze kasa kasa
Yemeklerle dolu masa
Sabaha dek tıka basa
Yiyerek oruç tutanlar
Fakirleri unutanlar
Orucununuz kabul olsun!

İçerden ve dışardan, saldırıya geçtiler
Ne oldu betbahtlara bu anı mı seçtiler
Bu düşmanlık ezeli, eskiden de hiçtiler
Ölümle dalga geçen, kahraman Türk adımız
Bütün dünya bilir ki, savaştır sanatımız

Farkı var mı sorsak Buş’la Saddam’ın
Farkı olur mu iki deli adamın
Celladı oldular bir çok idamın
hem celladıydılar mağduru hemin

Hani insan hakkı özgürlük bir de

Deli gönlüm seninle, bir hasbıhal edelim
Çok dinledim ben seni, bir de sen dinle delim
Beni benden eyledin yakandadır bir elim
Bıktırdın bu nazından, gönül seni dost sandım
Dünyayı bana zından, ettin artık usandım

Hiç oldu mu bu yaptığın?
Yakıştımı acaba!
bırakıp gitmek varmıydı
senin kitabında
Beni böyle yapa yanlız
Elleri koynunda,

Zühreyi yazdıkça Leyla olacak
Okuyanın dimağında kalacak
Sen duydukça betin benzin solacak
Değil mi, değil mi, öyle değil mi?
Mecnunsun değil mi, söyle değil mi?