Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Zühreyi yazdıkça Leyla olacak
Okuyanın dimağında kalacak
Sen duydukça betin benzin solacak
Değil mi, değil mi, öyle değil mi?
Mecnunsun değil mi, söyle değil mi?

İhtilaflar hep onlardan çıkıyor
Bütün köylü şerlerinden çekiyor
Gece gündüz fitne fesat ekiyor
Köyümüzün morukları efendim

Sebep yokken bütün köylü gergindir

Gurbetin kahrını bilenler bilir
Hasret bir başkadır, gurbet başkadır
Irkçı Avrupaya gelenler bilir
Nefret bir başkadır, gurbet başkadır

Hasretle eş dostla vedalaşarak

Şairlerde tevazü işlerin en başıdır
Ölmeden önce ölmek salihlerin işidir
İyilerle dolaşan övülesi kişidir
Oyun ve eğlenceye meyletmeyin olmaz mı?

“Ya Hak söyle ya da sus” budur Hakkın rızası

Ne garibiz, ne perişan ne yanlız
Sana ünvan, sana şöhret Türk yeter
Lazım değil bana şöhret, şan yanlız
Senin gibi benim gibi, kırk yeter

Bizimledir üçler, kırklar, yediler

Hiç insafun yok midur
Ne biçim yazayusun
Bana kinun çok midur
Kafami bozayusun

İnsafa gelmez misun

Yerden göğe kadar haklısın ama
Vatandaş üzülme çıkar bir yiğit
Yırtık yasa artık tutmuyor yama
Bu çarpık durumu yıkar bir yiğit

İçimizde bir his bu duygu somut

Bir duygu seli ki durmam imkansız
İçimde ne varsa dökerim böyle
Bu şevkı bu aşkı kırmam imkansız
Masanın başına çökerim böyle

Şiirde yorulmam yollarım düzdür

Işıklı yollarda yarasa olmaz
Nur ona nâr olur yanar yarasa!
Kaçmak için delik arasa olmaz
Sur ona dar olur konar yarasa!

Ne Allah’ı tanır ne peygamberi

Sorulardan bir soru beni çok üzdü bu gün
Sordu dostumun biri dedim ki yeter artık
Benim bir tutumuma gaddarlık sezdi bu gün
Dedim orayı kapat bu konu biter artık

Rahatsız oluyordu kendince haklı idi