Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Öyle miskin miskin gezip dolaşma
Çalışanı kimse yermez uşağum!
Sen sen ol da kimse ile dalaşma
İtler bile, sana ürmez uşağum!

Çevrem geniş diye kalkıp övünme

Anne olduğu için Anneler övülmüştür
Anneye asi olan cennetten kovulmuştur

Öf bile demek haram Delili Kur’anda var
Kur’an rehberimizdir Her mesele onda var

Ey dostum beni dinle, oldun altmış yaşına
İstikbal mezardadır dünya işi boşuna
Sana bir öğüdüm var gitmezse de hoşuna
”Hayra vesile olan hayrı yapan gibidir”

Ne için toplanıyor kuruşumuz, sent’imiz

Ye afiyet olsun ama
Önce zammı alman gerek
Son verip kasavet gama
Saçlarını yolman gerek

Memur boynu kıldan ince

Sevgi, aşk, hürmet, saygı,

Bir dostum yaylayı mekan eyledi
Uzaktan seslenip gel dedi bana
Yolunu gözlerim buyur söyledi
Evim sana açık bil dedi bana

Bir cennet bahçesi güzel bir yerde

Sevgi nedir bilinseydi
Düşmanlıklar kalmaz idi
Bir araya gelinseydi
Ayrılıklar olmaz idi

Dert yığılıp gürlenmezdi

Hayal-i sukuda uğradım bu gün
Beklediğim yerde, sen yoktun diye
Nerde çiçek varsa doğradım bu gün
Kokladığım yerde sen koktun diye

Dolaştım etrafta başı boş gezdim

Ne kaldı satılmamış
Sıra yüreğe geldi
Yine de atılmamış
Sıra yüreğe geldi

Organlar parça parça

Dolaşıp dostlarını tek tek davet eyledi
Sizi da düğunume bekleyurum söyledi

Ne zamandur dediler
Dedi ki pek yakında
Dediler peki kimdur?