Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Kalem kılıcı geçmiş
Sözün tercümanıdır
O kendine yol seçmiş
Özün tercümanıdır

Kimi nemruttan beter

Aldattı, kandırdı, plavra ile
Kandırılan kanmış hem bile bile
Peşinden gidenler, kazancı çile

Ak düşündük ak olmuştur saçımız
Uyanmazsak devam eder acımız

Allah’ı ana ana
Yürekten yana yana
Zemzemden kana kana

Vaktiyle bir beldede Mü’min bir zat yaşardı
Helalinden rızkının arkasından koşardı

Salih bir kimse idi kalbi Hak, Hak atardı
Sermayesi az idi iğne iplik satardı

Hayat biter ölüm çatar nefes biter nagehan
Sır burada gizlenmiştir işte budur imtihan
Bir saniye iltimas yok senin olsa bu cihan
Varılacak yer topraktır başka ne olabilir
Orada konfor yok ama gönderen bulabilir

Hayal-i sukuda uğradım bu gün
Beklediğim yerde, sen yoktun diye
Nerde çiçek varsa doğradım bu gün
Kokladığım yerde sen koktun diye

Dolaştım etrafta başı boş gezdim

Sevgi nedir bilinseydi
Düşmanlıklar kalmaz idi
Bir araya gelinseydi
Ayrılıklar olmaz idi

Dert yığılıp gürlenmezdi

Bir mıh bir nal kurtarır, demiş atalarımız
Her şey için bir örnek vermiş atalarımız
Çok acı tecrübeyle, görmüş atalarımız
Neden dinlemiyoruz, nereye gidiyoruz!

Kendi elimiz ile, dünyayı yıkıyoruz

Ne kaldı satılmamış
Sıra yüreğe geldi
Yine de atılmamış
Sıra yüreğe geldi

Organlar parça parça

Bir dostum yaylayı mekan eyledi
Uzaktan seslenip gel dedi bana
Yolunu gözlerim buyur söyledi
Evim sana açık bil dedi bana

Bir cennet bahçesi güzel bir yerde