Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Aldattı, kandırdı, plavra ile
Kandırılan kanmış hem bile bile
Peşinden gidenler, kazancı çile

Ak düşündük ak olmuştur saçımız
Uyanmazsak devam eder acımız

Allah’ı ana ana
Yürekten yana yana
Zemzemden kana kana

Vaktiyle bir beldede Mü’min bir zat yaşardı
Helalinden rızkının arkasından koşardı

Salih bir kimse idi kalbi Hak, Hak atardı
Sermayesi az idi iğne iplik satardı

Hayat biter ölüm çatar nefes biter nagehan
Sır burada gizlenmiştir işte budur imtihan
Bir saniye iltimas yok senin olsa bu cihan
Varılacak yer topraktır başka ne olabilir
Orada konfor yok ama gönderen bulabilir

Öyle miskin miskin gezip dolaşma
Çalışanı kimse yermez uşağum!
Sen sen ol da kimse ile dalaşma
İtler bile, sana ürmez uşağum!

Çevrem geniş diye kalkıp övünme

Anne olduğu için Anneler övülmüştür
Anneye asi olan cennetten kovulmuştur

Öf bile demek haram Delili Kur’anda var
Kur’an rehberimizdir Her mesele onda var

Delile, belgeye, bilgeye rağmen
Kustuğunu dönüp yalar vicdansız
Prensibe, ilke’ye, ülkü’ye rağmen
Şerefe, namusa dalar vicdansız

Ye afiyet olsun ama
Önce zammı alman gerek
Son verip kasavet gama
Saçlarını yolman gerek

Memur boynu kıldan ince

Ey dostum beni dinle, oldun altmış yaşına
İstikbal mezardadır dünya işi boşuna
Sana bir öğüdüm var gitmezse de hoşuna
”Hayra vesile olan hayrı yapan gibidir”

Ne için toplanıyor kuruşumuz, sent’imiz

-Hadi konuş sen miydin,? söyle Roma’yı yakan?
-Evet bendim savcı bey, kimdir davaya bakan?
-Bunun bedeli ağır! ya müebbet veya kan!
-Asın beni hakim bey Neron’un niyetine

Her ekşi salatanın bende mevcut sirkesi