Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Doksan dokuz kişiyi öldüren,
sonra yüze tamamlayanın tövbesi


Bir gün peygamberimiz ümmetine buyurdu
Tövbenin önemini ashabına duyurdu

Dert saymakla bitmez başımdan aşmış
Yazdıklarım azdır, sormayın dostlar
Kaynayan şu gönlüm kabarıp taşmış
Kızdıklarım nazdır görmeyin dostlar

Hazanın estiği ömür çağında

Gurbet elde soldu gonca gülümüz
Çürüdük gurbette, deren olmadı
Özlem yaktı uçtu gitti külümüz
Kuruduk gurbette seren olmadı

Yürekten ağladık bir sessiz gibi

BirLeşti, ikisi bir adam etmez
Teh dersin, çüş sanır ileri gitmez
Arı fışkı arar çiçek mi bitmez
Bunlar mı öncümüz, güldürmen beni

Avrupada yaşayan Türklere sorun bakın
Anketler öyle diyor yüzde yetmişi sağcı
Ama sola oy verir yüzde doksana yakın
Ne iki yüzlüdürler ne de hiç biri yağcı

Türkiyede olsalar bunun aksi olurdu

Bir Denesinler Hele

Kahraman Türk adımız
Şavaştır sanatımız
Şehadet muradımız
Her Türk bunu biliyor

Aslını neslini inkar edenin
Ünlüsüne ünsüzüne yuh olsun
Fitneyi çıkarıp, çekip gidenin
Dinlisine dinsizine yuh olsun

Millete, devlete savaş açanlar

Uyandım ey gönül vücut yoruldu
Yeter sus, bıktırdın dinlemiyorum
Boş hayale daldın hasat görüldü
Göz yaşım döktürdün, inlemiyorum

Hayat baştan alıp sona getirdi

Bekledum bekledum haber gelmedi
Senun cevaplarun geçtur uşağum
Sen gideli beri baban gülmedi
Babayı ağlatmak suçtur uşağum

Cümle alem uyurken, mehtabın eşliğinde
Görünmeden el ele verip de gezelim mi?
Sahiler ıssız şimdi, gecenin loşluğunda
Deniz dalgalı değil girip de yüzelim mi?

Yakamozlar ışıyıp, yıldız gibi parlarken