Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Delile, belgeye, bilgeye rağmen
Kustuğunu dönüp yalar vicdansız
Prensibe, ilke’ye, ülkü’ye rağmen
Şerefe, namusa dalar vicdansız

Aslını neslini inkar edenin
Ünlüsüne ünsüzüne yuh olsun
Fitneyi çıkarıp, çekip gidenin
Dinlisine dinsizine yuh olsun

Millete, devlete savaş açanlar

Yanan biziz Kerkük değil
Biz de az'ız, her Türk değil
Kardeş bura Nev York değil
Nasıl oldu, gavur burda!

Musul gitti, Kerkük gitti

Cümle alem uyurken, mehtabın eşliğinde
Görünmeden el ele verip de gezelim mi?
Sahiler ıssız şimdi, gecenin loşluğunda
Deniz dalgalı değil girip de yüzelim mi?

Yakamozlar ışıyıp, yıldız gibi parlarken

Kuş olup ta uçup gitsem
Kanatımı acıp gitsem
Bu ülkeden göcüp gitsem
Varacağım yer köyümdür

Bu yaş boşa dökülmez ki

Faiz haram deriz ama
Günümüzde sürüp gider
Halal bulsak yeriz ama
Muslumanlar sorup gider

Der ki hocam medet eyle

Dert saymakla bitmez başımdan aşmış
Yazdıklarım azdır, sormayın dostlar
Kaynayan şu gönlüm kabarıp taşmış
Kızdıklarım nazdır görmeyin dostlar

Hazanın estiği ömür çağında

BirLeşti, ikisi bir adam etmez
Teh dersin, çüş sanır ileri gitmez
Arı fışkı arar çiçek mi bitmez
Bunlar mı öncümüz, güldürmen beni

Hayali sukut’a uğrattın beni
Döndüm gidiyorum gelmem bir daha
Lime lime edip doğrattın beni
Andım gidiyorum gelmem bir daha

Yalvardım yürekten ruhun duymadı

Doksan dokuz kişiyi öldüren,
sonra yüze tamamlayanın tövbesi


Bir gün peygamberimiz ümmetine buyurdu
Tövbenin önemini ashabına duyurdu