Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Beslenen tüm emeller zihninlerde bir hayal
İstikbal öyle şey ki dimağın serabıdır
Bu kısacık ömürde değer mi bunca melal?
Bunlar insanoğluna tamahın çorabıdır

İyi okumak gerek hayatın tezlerini

Bazı yorumcular gaddar davranır
Gözleri kapalı yazar da geçer
Boşa çaba harçar, boşa kıvranır
Düzelteyim diye bozar da geçer

Kendi yazdıkları hürafe sözler

Aldattı, kandırdı, plavra ile
Kandırılan kanmış hem bile bile
Peşinden gidenler, kazancı çile

Ak düşündük ak olmuştur saçımız
Uyanmazsak devam eder acımız

Allah’ı ana ana
Yürekten yana yana
Zemzemden kana kana

Vaktiyle bir beldede Mü’min bir zat yaşardı
Helalinden rızkının arkasından koşardı

Salih bir kimse idi kalbi Hak, Hak atardı
Sermayesi az idi iğne iplik satardı

Hayat biter ölüm çatar nefes biter nagehan
Sır burada gizlenmiştir işte budur imtihan
Bir saniye iltimas yok senin olsa bu cihan
Varılacak yer topraktır başka ne olabilir
Orada konfor yok ama gönderen bulabilir

Faiz haram deriz ama
Günümüzde sürüp gider
Halal bulsak yeriz ama
Muslumanlar sorup gider

Der ki hocam medet eyle

Dert saymakla bitmez başımdan aşmış
Yazdıklarım azdır, sormayın dostlar
Kaynayan şu gönlüm kabarıp taşmış
Kızdıklarım nazdır görmeyin dostlar

Hazanın estiği ömür çağında

Doksan dokuz kişiyi öldüren,
sonra yüze tamamlayanın tövbesi


Bir gün peygamberimiz ümmetine buyurdu
Tövbenin önemini ashabına duyurdu

Bir Denesinler Hele

Kahraman Türk adımız
Şavaştır sanatımız
Şehadet muradımız
Her Türk bunu biliyor