Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Unuttun mu yoksa aramıyorsun
Sor artık, özletme bitsin bu hasret
Söz verdin sözünde duramıyorsun
Dur artık, özletme bitsin bu hasret

Seni sayıklayıp seni ünlerim

Ben bir zekat verdim bu gun ister alan almasın
Bin dir fakat, yardım mümkün dost der kalan kalmasın
Tendir sakat, derdim yekün, göster yalan olmasın
Açık olur yapılanlar, bu şov değil teşviktir

Verdim fakir aldı seçti güzelleri ayırdı

Şiir sözün özüdür
Kah neşe kah sızıdır
Hakikatın özüdür
Basiret derler ona

Meram için yazılır

Benden gayri halkı seyre dalmışım
Herkeste benden bir üstünlük gördüm
Mutlaka bir şeyde geri kalmışım
Gene de hayatı üç günlük gördüm

Aklımda kalanı dünle bu gündür

Muhtacı olasın bir yudum suyun
Yandıkça hatırla ettiklerini
Bayılıp düşesin sen yüzün koyun
Söndükçe hatırla ettiklerini

Ettiğinden öte başına vurup

Şu karanlık dünyamda güneşi kıskandıran
O güzel cemalinle doğmanı bekliyorum
Yıldızları kaplayıp, hilali utandıran
Güneş gibi kalbime sığmanı bekliyorum

Öyle bir haldeyim ki gam kasavet bürüdü

Azot, mazot, hava, cıva
Seni bekler vatandaşım
İster misin beleş yuva
Hazır çekler vatandaşım

Bir vayvela tutturulur

Birleşti yamyamlar bizi yemeye
Gerçek budur durum bundan ibaret
Bu sene insanlık düştü kümeye
Gerçek budur durum bundan ibaret

Tüm düşmanlar bizi bölmek istiyor

Komşuluklar eskidendi, eskidi
Eski dendi tüm değerler, es gitti
İlgisizlik kalanı da eskitti
Dünyayı dar etti böyle davranış

Herkes yoğun, herkes yorgun düşünce

Bitmiyor kederin, tükenmez gamın
Öldürecek misin, ey zalim gurbet?
Ufaktan ufaktan esiyor samın
Solduracak mısın ey zalim gurbet?