Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Muhtacı olasın bir yudum suyun
Yandıkça hatırla ettiklerini
Bayılıp düşesin sen yüzün koyun
Söndükçe hatırla ettiklerini

Ettiğinden öte başına vurup

Azot, mazot, hava, cıva
Seni bekler vatandaşım
İster misin beleş yuva
Hazır çekler vatandaşım

Bir vayvela tutturulur

Bu hale geldik!

Yoğurdu üfledik, sütten yanarak
Azık diye, diye bu hale geldik!
Sapkının dediği söze kanarak
Nazik diye, diye bu hale geldik!

Unuttun mu yoksa aramıyorsun
Sor artık, özletme bitsin bu hasret
Söz verdin sözünde duramıyorsun
Dur artık, özletme bitsin bu hasret

Seni sayıklayıp seni ünlerim

Ne kazandık!

Ne kazandık Avrupa’dan sorarsan
Hastalıktır, para değil mal değil
Neden böyle buna sebep ararsan
Tuttuğumuz yılan çıktı, dal değil!

Sever isek eğer biz Muhammedi
İhya edip, yaşayalım sünneti
Arzu edrsek girmeye, cenneti
Ona layık bir ümmet olmalıyız

Allah’ı sevenler onu seviyor

Ayrılık dayanılmaz hasretten yanar sine
Yara kabuk bağlarken kaşırsan kanar yine
Hafıza kaybı olsa insan takılmaz düne
Günümüzü yaşardım yarınlar olmasaydı

Ömrümün baharında feryad edip ağladım

Ne de çabuk unuttun buluştuğumuz yeri
Adını kazımıştım bir taş ile taşlara
O anı hep yaşarım vakit döner mi geri
Sensiz girip çıkarım baharlara kışlara

Hani aşk ateşinden gönlün buram buramdı

Hilkatını,fıtratını
Takaddümü, fetretini
Zaafını,kudretini
Bildiğin kadar mutlusun

Kalbin sesini duyarak

Yahu Allah aşkına bu adamın derdi ne
Başka bir işi yok da düşmüş turban derdine
Biraz da göz atsaydı sokaklarda sürtene
Ne bicim cambazlık bu iki ipte oynamak

Şair mi avukat mı hakim mi savcı mısın