Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ben şair değilim şartlar yazdırır
Yazılacak çizilecek kardeşim
İnsanı kederle hasret bezdirir
Gurbet elde gezilecek kardeşim

Bu dünyada hatıramız kalacak

İş bu, talih kuşu konmuş başına
Sultanını buldu sandı vatandaş
Umutlandı yine boşu boşuna
Yalan beyanlara kandı vatandaş

Adına kanmıştı olmadı yine

Yegane meşgalemsin ruhumdasın bendesin
Hayalde gerçek gibi çapcanlısın zindesin
Ne yöne dönsem varsın arkadasın öndesin
Gönlümde sızı gibi dinmez bir acı mısın?

Bu nasıl güç kuvvet ki gönlüme akıyorsun

Yok bize yan bakacak
Bakarsa kan akacak
Milyonla can çıkacak
Yakarız dağı taşı
Birlik her şeyin başı
Solcusu ülküdaşı

Aşk nedir bilmezken düşürdün aşka
Kış ömrümde bana yazı yaşattın
Bu hissi önceden duysadım keşke
Bana aşktan yoksun mazi yaşattın

Nerden bitiverdin kardelen gibi

Ne kazandık!

Ne kazandık Avrupa’dan sorarsan
Hastalıktır, para değil mal değil
Neden böyle buna sebep ararsan
Tuttuğumuz yılan çıktı, dal değil!

Ayrılık dayanılmaz hasretten yanar sine
Yara kabuk bağlarken kaşırsan kanar yine
Hafıza kaybı olsa insan takılmaz düne
Günümüzü yaşardım yarınlar olmasaydı

Ömrümün baharında feryad edip ağladım

Yahu Allah aşkına bu adamın derdi ne
Başka bir işi yok da düşmüş turban derdine
Biraz da göz atsaydı sokaklarda sürtene
Ne bicim cambazlık bu iki ipte oynamak

Şair mi avukat mı hakim mi savcı mısın

Ne de çabuk unuttun buluştuğumuz yeri
Adını kazımıştım bir taş ile taşlara
O anı hep yaşarım vakit döner mi geri
Sensiz girip çıkarım baharlara kışlara

Hani aşk ateşinden gönlün buram buramdı

Hilkatını,fıtratını
Takaddümü, fetretini
Zaafını,kudretini
Bildiğin kadar mutlusun

Kalbin sesini duyarak