Mehmet Halil Şiirleri - Şair Mehmet Halil

Düşünmeliyiz sesli sesli, Düşünmeliyiz!
Korkuyla tıkanan bir klozet gibiyiz
Korku beyinleri deliyor,
Klozetleri etkilemiyor…

Dört milyonluk şehirdin beni sardı aşkın
Seni nerede görsem asıktı suratın
Beni çağırma İstanbul…

Dersim dağları yanarken sessiz bakıyoruz…
Devlet mallarında payımız yok mu? Sessiz bakıyoruz…
Hayvancılık öldürülürken sessiz bakıyoruz…
Tarım öldürülürken sessiz bakıyoruz…
Hastaların ilaçları kesilirken sessiz bakıyoruz…
Fabrikalar bakılırken sessiz bakıyoruz…

Darbenin gölgesinde yeşillenenler
Şimdi şikayet ediyor darbelerden
Büyük piyangodan başı dönenler
Okumaya başladı Mısır’ı tersinden.

Seçimle gelen seçimle gidecekmiş

Her şeyin ters olduğu çağda, ben kendimi buluyorum aynada…
İnsanın aklı, okumada, araştırmada değil de, cinsellikte ise, bu meraktandır. Merak gizlilikten kaynaklanır. Bilinen merak edilir mi? Bir insan dünyasını gizliyorsa o hayat merak edilir. Açıkta olan şeyi, kim merak eder?
İnsanın en zayıf tarafları yaşamak için beslenmesi, yani midesi ve yaşamın amacı olan haz duyguları…
Uyanık insanlar, yani insanı verimli topraklar gibi çıkarlarına alet etmek isteyenler, bu iki zayıf halkayı iyi yakalamışlar… İkisini de ellerinde sıkı sıkı tutuyorlar. Biri artı değer sömürüsü, diğeri haz duygularının en güçlü aracı cinsellik…
Bu iki hassas noktanın da zayıf noktaları var. Biri, midesel açlık, diğeri, cinsel açlık... Aç kalan yaşayabilmek içi saldırır. Yaşamın amacı olan haz duyguları için de insan o hazzı tatmak için elinden geleni yapacaktır.
Bu zayıf noktaları kullanmak için yüzyıllardır egemen güçler deneyim sahibi olmuşlar… İnsanı önce kuyuya atıp sonra çıkararak sevgisini kazanır gibi… Yani Nasrettin Hocanın Köylüye eşeğini kaybettirip buldurması gibi…

Bütün duvarlar aynayla kaplanmış
Yaşlılar gelir mi oraya?
Adam amma da salakmış
Dikilmiş müşteri bekliyor kapıda…

Piramitler girmiş rüyasına
Zenginler devletin sırtında
Devlet yoksulların sırtında
İlerliyor doğudan batıya
Deve üstünde Azgın Ağa
Hakim olacak Orta Doğu’ya

Toplumun yarısından fazlasını
Terörist ilan edeceksin…
Önemli terörün sıradanlaşması

Sıradan şeylere kim önem verir ki
Sükûneti bozan terör değil,

Bir zamanlar Ergenekon vardı savaşacak,
Onlardan olmayan herkes ergonokoncu oldu.
Şimdi PKK var savaşıyorlar,
Ve onlardan olmayan herkes PKK’lı
Başkanlık sistemini kabul ettirmek için saldırıyorlar.
Öyle alıştılar ki savaşmaya

Ne güzeldi çocukluğumuz
Okula giderdik aydınlanmaya
Yeşiller arasında olurdu oyunumuz
Alıştık dı beyaz yakalık ve kurdele takmaya

Bu alışkanlıklar yaktı bizi…