Mehmet Halil Şiirleri - Şair Mehmet Halil

Elekten geçiriliyormuş depremzedeler
Dokuz katlıymış elekler
Üç şeritli yollarda
Mıcır olarak kullanılacakmış, üstekiler.

Yoksullukla mücadele

Ampül ampüldür aksini iddia etmem,
Güneş ışığında kim görebilir yandığını,
Kaç watlık olduğunu söyleyen var mı?
Hakkı değil mi kendini göstermesi?
Karanlık yoksa kim farkeder aydınlığı?
İndir insanın aydınlık yüzüne perdeleri.

Sonsuz bir zaman diliminde bizim ömrümüz bir toz kadar olabilir mi? Hükmedenler de tanrı sanmasın kendini... Unutmasınlar ki onlar da bizim gibi biri... O halde yeni yıl için şöyle diyebilirim...

İki bin on bir yılını da çaldık ölümden
Yenisine soyunuyoruz eskiyi bitirmeden
Dikkatli olalım zafer ipini göğüslerken
... Bir mola verelim, kendimize gelelim…

Ufukta görünen dağların
Tarihe kaydını yapacaktım
Tırmanırken yoluma çıkan anıların
Ömrünü uzatacaktım…

Yerleştim cömert bir noktaya

Yeter! Dedik terazinin ihanetine
Peygamber pazarlığı geçer yine
Ticaret yapıyoruz nihayetinde
Bir değer girmeli birinin cebine
Öyle gıdım gıdım olmaz ilerleme
Filolar kurban edilemez filelere…

Gül'ler, Gülen'ler, Güler'ler
Çıkar için kılıçları bilerler
Kan gölünde yüzerler
Biz sustukça
sırtımıza binerler...
Biz sustukça,

Tekelleştikçe haber araçları
Habercilerde seksileşti
Üstleri sahne kıyafeti
Dilleri kahverengi.

Sarayın hadımağaları gibi

Damarlarında petrol dolaşanlar,
Bush’a güven oyu veriyor.
Boşalan petrolün yeri,
Kanla dolduruluyor.

Çatışmalarda

‘’Bir Ermeni soykırımı yoktur! Bu soykırım tümüyle haklıdır.’’
‘’Onlar kendi kendilerini öldürdüler, Türkleri katlederek bunu hak ettiler.’’
‘’PKK diye bir şey yoktur. Topu topu üç-beş kişi, iki insansız uçak alıyoruz, bu sorun çözülecek.’’
‘’Diyarbakır’ı kazıyorlar, Çanakkale’yi de kazacaklar mı? ’’

Kadınları doğuma yetiştirecek Ambulans bulamazken üç-beş kişiye insansız F16’lar…

O, özgürlükle gelenek arasında
Bir kuş gibi, çırpınarak yorulan
Muhtemel imkanların uzağında,
Bir hayatı benimsemiş! Sıradan.

Bir radar detayları kaçırmayan