Bu âlemin en derûnî özüdür insan
Yaratılanın en şerefli yüzüdür insan.
Tırmalanıyor vahşice bu en şerefli yüz
Parçalıyor en deruni özü maskeli bir öz.
Hani sen bana küstün ya!
Şimdi kimse selam vermiyor bana
Kimse konuşmuyor benimle.
Eskiden sohbet ederdik bir çay içimi,
Denize döküyorum ben şimdi içimi.
“Hiç haram lokma yemedim “diyor bazıları
Eğer haram lokma geçmeseydi boğazından,
Oluk oluk lağam fışkırır mıydı ağzından?
An gibi gelip geçti aylar,yıllar!
Açmadı şu gönlümün gonca gülü.
Ömrüm bitti;fakat bitmedi yollar,
Yolda bıraktım bensiz kalan gönlü.
Bütün dillere saygılıyım amma
Kendi ana dilime sevdalıyım
Vatanımı milletimi severim amma
Vatan hainleriyle davalıyım.
Türkçe düşünür,Türkçe yazarım
Elbet bize de güler bir gün kara bulutlar,
Doğar elbet güneşin arkasından umutlar
Belirir gönlümdeki karanlıklarda aklar,
Kırılır mı bilmem o pas kokan parmaklıklar?
Çıktı dün meclisten beklenen o yasa,
Kimi sevindi,kimi boğuldu yasa.
Dediler, bu yasanın önünde eğil,
Bir günde dört mevsimin yaşandığı bu şehir,
Sanki bu dünyada yazılmış en güzel şiir!
Akdeniz’in koynunda bir mavi şehir var ya
İşte orası güneşin başkenti Antalya!
Gözlerim takip eder gözlerini
Hafiye gibi…
Sardı aşkın ruhumu
Sarmal kafiye gibi…
Nakşettim yüreğime adını
Ezberledim hafız(e) gibi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!