Masmavi bir denizin kıyısında ve dalgın,
Otururken anılar geçti aklımdan bir bir.
Hücûm ettiler beynime sanki birer salgın
Gülümser iken tatlı tatlı yüzüme kabir.
Kalp kırıldı mı viranedir kırana,
Hep”ah”tır ağzından çıkan, duyana!
Dünya bir durak,hayat bir”an”dır.
Kalp kırmak bilir misin ne yamandır?
İflah etmez kıranı…
Felç etmiştir kırık, sol yanını.
Kalbin ağır çalışıyor, ritmi bozuk diye,
Gün verdiler on iki Aralık on yediye.
Taktılar benim yorgun kalbime bir kalp pili
Çözülüverdi birden kalbimin suskun dili.
Başımda pervane gibi döndü oğlum,eşim,
Güneş Ay ve yıldızlar
İçimde biret anıttır.
Çocuk ağlaması,
Kedi miyavlaması,
Köpek havlaması
Yaşadığıma birer kanıttır.
KİM DEMİŞ KARAKIŞ
Her yer kar buz ayaz
Dağlar taşlar ovalar kar beyaz
Kim demiş karakış
Her yer bembeyaz.
Kim demiş meçhul gemi diye?
Kalkacağı liman belli,zaman belli,
Alacağı yolcu belli, yol belli,
Gideceği yön belli, kol belli,
Demirleyeceği liman belli…
Kimdi o?
Kimin kimsesi
Kulağıma takıldı sessizliğin sesi
İlk defa yakaladım gölgemi
Bastım üstüne
Yaratılanın sırlarını ortaya
Çıkarma sanatıdır bilim
Fakat ey âlim(!) sana,
Bu sırları ortaya çıkaran
Aklı veren kimdir kim?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!