Teskin olmaz ruhlarımız bızım
Görünmez olduğundan beri
Kara gözlü o cevher
Gözlerden uzak olacak
Hayallerimizin bir ötesindedir artık
Görülmez ve duyulmaz dır.
Hayalde bile çok uzakta görünen,
Kalbe yerleşen bu derin hüzün...
Artık bir daha görünmemek üzere
Fersah fersah uzak kalacak.
Her hatırlayışta titreme gelir;
Solar, cansızlaşır içler.
Yüreğime dokunur,Keskin bakışın
Hasretin gönlümde oldukça derin
Nerede olursan görünür yerin
Geceleri gündüz yapar hayalin
Yıldızlar bir bir dökülür,
Gece gündüzle bölünür.
Güneş batıdan yükselir,
Zamanlar karışır o an.
Çocuklar anadan kaçar,
Fakirliktir, insanın belini büken,
Umutsuzluktur, insanı çöktüren,
Yaşama sevincini çalan acılar…
Artık hayallerden uzak,
Bir beklenti olmadan yaşamak,
Anımsamiyorum hala şeklini
Belki yüzüne bakmadığımdandır.
Bazen beyaz,bazen esmer göründü
Çoğu zaman harika ve benzersız
Belki de artık hiç göremem .
Nerede benzerini görsem,
Kalbim yerinden fırlayacak ...
Irmak gibi coşacağım.
Belki de boynu bükük,
Çağımızın önemli hastalığı
Verdığı sözü yerine getirmemek
Aldığı borcu geri vermemek
Ahde vefayi göstermemektır
Hazreti ömerin meclisine bir genç getirırler
Eşsiz melek gibiydin,
Lal ettiniz bizleri
Ateşlere saldınız,
Bu hasta günülleri
Bülbül sesine aşık,
.Nasıl anlatayım bilmem ki onu,
Saf ve duru suya benzer hâlini.
Görmesem de, bilmesem de yüzünü,
Çıkaramam asla aklımdan onu.
Gözümde büyüttüm hep dağlar kadar,
Sanki benzeri yok onun dünyada.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!