Her gece düşlerime konar,
her sabah yokluğunla uyanırım.
Hâlâ seni beklerken,
sen çoktan uçup gittin.
Bir bakış geçer içimden, tanıdık,
Günler kabus gibi çöktü ağırdan,
Sayiklamaktan seni dilim, usandı
Kara günde oldu senin gidişin
Hasretle kalbimı aldında gittin.
Ne sitemim kaldı, ne de isyanım,
Hücrelerime yayılmış sın,kalbimdesin
Dolaşırsın ücra köşelerinde
Bilmesende,haberin olmasa da
Görmesemde seni
yinede,
Görüyorum, kalbimin derinliklerinde
Ulaşmaktı bir gün hayalim ona
Ulaşmaktı hayalim menzile
Gönlüm yarım yamalak
Aksak olsada ağır ağır yürüyordu
ilerliyordu ona doğru
Heyhat
Aciziz
Karışık duygular içindeyiz
çıkmaz yoldayiz
Ne sabır var, ne mecal var
Ne yapacağız bilemiyoruz
Allah bırakırmı kullarını sahipsiz
Geceler çökerken ararım aydınlığı,
Umutsuzluk içinde umudu ararım.
Bir ışık beklerim,
Kapılar teker teker kapansa bile yüzümüze.
Rahmetin sesiyle gelir bu nida:
Neydi,neler oldu ,anlamak zor
Gelince aklıma olağanüstü şey
Yada ben öyle gördüm
Öyle göründü bilemiyorum.
Kıyaslama yapamam bir şeyle
İşlendı her yerime
Gözlerindeki o umutsuzluk,
Güneş olup aydınlatır mı bizi?
Umutsuz dualarımız içinden,
Fışkırıp bize ilaç olur mu?
Yüreğimizde solan çiçekler,
Yol uzun olsa da yürümeliyiz,
Adım adım menzile varmak için.
Her sabah güneş gülerek doğar,
Karanlıktan sonra başlar aydınlık.
Dünya karamsar görünse de gözümüze,
Gözleri solmuş, yüreği yaralı bir genç,
Çıkmaz sokaklarda kararmış hayalleri.
Ama bir umut ışığı hâlâ sönmemiş,
Tut hayatı, bırakma asla!
Düşlerin kırık, yollar taşlı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!