Sonbahar yaprağına döndüm,
rüzgârla savruldu her yanım.
Zamanın çarkı öğütüyor beni;
sararıp soluyorum yavaş yavaş.
Gözlerin dokunur hayallerime,
Sonbaharın karamsarlığında
düşüncelere dalan bir siluetinim.
Meğer sonu yokmuş gidişin;
her adımımda
biraz daha yoksunluğun sınırındayım
Biraz daha sessizliğe büründü içim,
Nihayet korkulan başa geldi
Beklenilen gün gelip çatı
Bir dile gelsemde anlatsam
En edebi uslupla
kelimelerle anlatamam onu
Hiç kimse benım gördüğüm gibi onu göremez
Nihayet korkulan başa geldi
Beklenilen gün gelip çattı
Bir dile gelsemde anlatsam
En edebi uslupla
kelimelerle anlatamam onu
Hiç kimse benım gördüğüm gibi onu göremez
Ne olur konuş
Ne söylersen söyle bana
Aç içinde biriktirdiklerini
Benimle ilgili ne varsa
Yinede benden iyisin
Merak edersın
Kim getirirse kokunu uzaklardan,
Cenneti getirir yakınlara.
Sensizliğini cehennem yapan,
Özleminle savrulduğum günlerin adıdır.
Bir kuş gibi süzüldüm,
insanlar uykuda mı ne
Bakıyorum uyanıklar havasında çoğu
Bilmezlermi ki çeşmeden akan su
Geri gelmiyor bir daha
Dün ne yedik, ne içtik
Nerde eğlendik
Tamamlamadım ki sorularımı,
Demedim ki “Sen nerelisin?”
Daha diyecektim babanın ismini,
Ne düşünüyorsun sen
Benim için?
Düşünürken bile titredi kalbim
Hiç bir şey benim elimde değil
Cesaretım yok
Seni sormaya
Soramam
Kendi kendime bile Soramam
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!