Senin için çırpınırken bu kalbim,
Aylar, yıllar geçti; hâlâ durmadım
Yıkılırken benim bütün hayalım
Rüyama tenezzül eden olmadın.
Gönlümde, balla benzer
belki de aynısıydı,
kazındı içime hayali.
‘Olmaz’ dedim,
bu kadarı…
Bir Duygunun İzinde
Medet ey sırların şahı,
Bu devran nasıl sürecek?
Gönlüm yorgun, gözler nemli,
Sabah,akşam senin için çok inliyorum
İnan senin için çok halsızım
Belki beni görmen olmuyor
Uzakta da mı görmüyorsun
Fabrika dumanını bastıran
Bir bahar daha geçip gidiyor.
Sabretmekten artık içim gidiyor,
Her şey güzel olacak diyoruz,
Olacak mı,
Olacak diye umut ediyoruz
Karamsarlığa düşmeden
Bir gül gibi…
Uzaklardan bile duyulur kokusu.
Kim çözer o derin suskunluğun
gizli kapılarını?
Bilinmezliğinin sırlarını
Öyle saf, öyle duruydu ki
Sanki pınardan akan suydu.
Baktıkça kendimden geçtim,
Ses yok, söz yok ikimizde de,
Esen fırtınaydı içimizde.
Hıçkırıklarımı artık içimde hapsedeceğım,
Vede derin acıları,
Her yanımı saran hayalerinle yaşayacağım
Bir gün uzak olacaksın
Artık masal ki kahramanı olacaksın
Bir meçhuldür gözümde,
kimdir, nedir bilmiyorum.
Tesadüf bu ya,
eski bir resimde
takıldı gözlerim bakışına.
Dönüp kaldım,
Uzakta olsan da, yakınsın
sanki yanı başımda
Adını anmak bile huzur verir
Gözlerinde kalmış içimin izi,
Sende kaldı... geri gelmez şimdi.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!