Çağımızın önemli hastalığı
Verdığı sözü yerine getirmemek
Aldığı borcu geri vermemek
Ahde vefayi göstermemektır
Hazreti ömerin meclisine bir genç getirırler
Yanındada üç genç onunla beraber gelır
Hayal bu ya,
iki duygu arasında durup
kalbimize dokunan.
Sabır taşının çatladığı bir zamanda,
umutların dirildiği
Bulunmaz hiç benzerin,
Yoksan da görüyorum.
Nasıl anlatsam seni,
Aklımdan çıkmıyorsun.
Kalbim yarılmış benim,
Erişilmez oldun dünyada
Ne yapsam fayda etmez
Aşılmaz engeler var ortada
artık çaresi olmaz
Neredesın kimsin
onuda bilmiyorum
Umutsuzca bir yaklaşımdı,
Saf ve duru bakışıyla.
Her hâliyle anlatırdı kendini,
Efsanelerden kopup çağımıza düşmüş gibiydi.
Tarifsiz bir yara açıldı içimde,
ne söz kapatır, ne zaman…
Dünya sustu o an,
yalnızca gözyaşım konuştu.
Gördüm onu,
Dalmışken bir an,
Bir suyun kenarında
bulduğum bir taşın üstünde yazıyordu:
“Bir âşık geçip gitti buradan.”
Aldım elime taşı;
yıllar geçse de,
saflığın ,Güleryüz'ün
insanca bakışın,
Birazda uyanık ,
ve muzip duruşun,
Gözümden gitmeyecek
Belki bir gün cennette,
Tûbâ dalları üstünde.
Vuslat bize çok yakın,
Şenlenir gönül yine.
Belki de hiç varılmaz,
Tanimiyorum demiştim o gün
Ne diyecektim ki
boşluğuma geldi de söyledim
Niye tanıyordum bilmiyorum
Daha önce görmedığım halde
durmadan adını sayikliyordum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!