Yakarışımın kimin için olduğunu unuttum,
Gözyaşım sessizce aktı ,secdede, ibadet eder gibi.
Cevap var mı bilmiyorum; ağırlaştı kalbim.
Kim bilir,
Belki de bu dünya, duamıza göre değil.
O ki hayalımden çıkmıyan
Ruhumu okşayan tatlı sızı
Beni benden alan benzersız
Bir kokunun adı
Her şeyde o olmanın dayanılmazlığıyle
Kendini gösteren
İki yetim çocuk gördüm
İkiside küçücük
Babaları yeni ölmüş
Teseli etmeye çalışıyorlar bir kaç kişi
Hiç bir şey teseli edermı,
Titreyen küçük yüreklerini
Hatırladım bugün yine ben seni
Bulamam ben artık senin izini
Acı içinde ben buldum kendimi
Hasretinden artık yıkıldım bu yıl
Gidişinle memleket oldu viran
Rahatlık yok burada bilmezmiyiz
eziliriz altında bu sözlerin
Anlarım az büçük
Hayatın gerçeğini
senin için titreyen kalbimi
kontrol edemeyince anladım
Yine gördüm saniyelerle de olsa
Durmadan onu düşündüğüm zamanda
Yine aklıma geldi
O bir melektir,
Yüzüne bakınca
Sis dağıldı birden
Yine bıze hüsran kaldı
Yine elemli bir gün
Günü güne ekledık
Aylardan şubat
Ne bir hoşbeş ne kelam
Kisa süren bir veda
Yine bir eylül sabahı
Sonlarına yaklaşmak üzereyiz.
Karamsarlık sarmiş her tarafımızı
Dökülen ve sararan yapraklar
Biliyorum serzenişim boşuna
Yine unutabilirmiyim seni söyle
Dünya alem gelip beni suçlasa
çırpınmanı unutur muyum söyle
Uykularım harap oldu her gece
çok erkenden hisetim
ve her gün korkuyordum
Bazende ağliyordum
köşelerde sesizce
Tarifi imkansızdır.
Benim lafla söylemem
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!