Mahşer gibi kalabalık,
Farklı envaiden yüzler
Herkes güler, ben susarım,
Yandım, yıkıldım kendimce
Nedir bu bu düçar olduğum
Rüzgâr esiyor kalabalığın arasında,
Esintisi vuruyor yüzüme doğru.
Artık gelmem hatırına,
Farklı rüzgârlar sürükler yönüne doğru.
Kimim ki ben?
Hatırallar eskisi gibi değil
Belirli,belirsiz bir duman yükseliyor
Göz gözü görmüyor.
Görüntü artık sisin altında
Görülmüyor.
Halu ahvalım perişan
Söylemeye ne hacet
Uğruna öldüğüm
Belki şimdi eğlencede
Döğünlerde oynamadadır
Nerde bilecek ben kimim
Sekiz Eylül gerçekten kara bir gün
Katledilen tüm yaşıtları gibi
O daha küçük bebek
okuyacaktı
Oyunlar oynayacaktı
Gezecektı arkadaşlariyle
Biliyorum benim yaram derinde
Ağrıyan yer neresi bilmiyorum
Hissediyorum iliklerime kadar
Dermanı olmayan yaram derinde
19.12.2023
Yakarışımın kimin için olduğunu unuttum,
Gözyaşım sessizce aktı ,secdede, ibadet eder gibi.
Cevap var mı bilmiyorum; ağırlaştı kalbim.
Kim bilir,
Belki de bu dünya, duamıza göre değil.
Nice hayallerimiz vardı oysa,
Daha neler yapacaktık,neler
Kapılara sığmazdık taşardık,
Düşlerimiz fokur fokur içimizde.
Güle oynaya geçerdi günler,
O ki hayalımden çıkmıyan
Ruhumu okşayan tatlı sızı
Beni benden alan benzersız
Bir kokunun adı
Her şeyde o olmanın dayanılmazlığıyle
Kendini gösteren
Düşümde hayalimde hep sen varsın
Gönül tahtımda da hükmün yürüyor
Gece gündüz senin için yol aldım
Damarımda akan yazgımsın benim
Gizemli hislerle çağırdın beni
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!