Çağımızın önemli hastalığı
Verdığı sözü yerine getirmemek
Aldığı borcu geri vermemek
Ahde vefayi göstermemektır
Hazreti ömerin meclisine bir genç getirırler
Eşsiz melek gibiydin,
Lal ettiniz bizleri
Ateşlere saldınız,
Bu hasta günülleri
Bülbül sesine aşık,
.Nasıl anlatayım bilmem ki onu,
Saf ve duru suya benzer hâlini.
Görmesem de, bilmesem de yüzünü,
Çıkaramam asla aklımdan onu.
Gözümde büyüttüm hep dağlar kadar,
Sanki benzeri yok onun dünyada.
Tüfek icat oldu, mertlik bozuldu demiş köroğlu
O zamanlar yürekler konuşurdu meydanlarda
Şimdi ise vicdanın yerine uçaklar, füzeler konuşur
Yıkıcı aletler, belirler mazlumların Kaderini
Yanıyor derinden, gönül,
Rüzgarla savrulur küller.
Her seher andım adını,
Kendi içimde, sessizce...
Lafla söylemek kolay,
Hani kurbağa ineğe benzemek ister
bu kada büyük cüse ne
onun gibi bende büyük görünsem
sonra aklı başına gelınce
kendi kendine
ona benzemek istersemde
Anlamadığımız şekilde
Farklı gölgeler perdeledı
gözlerimizi
Sis ve dumanla kapandı önümüz
Yalnızım,yalnızlıktan öte
sinmşim yalnızlığımın issıs köşelerine
Koskoca şehirde yapayalnızım,
yalnızlığımda boğuluyorum.
Kimsenin ruhu duymaz acılarımı.
Bir ses yankılanır içimde,
Dışarıya yansımaz,
Kimse görmez haykırışlarımı.
Zaman geçti, unutulur sanılır her şey,
Oysa bir an bile silinmez izler.
Ne saniyeler teselli eder,
Ne de yıllar söndürebilir bu yangını.
Hayal kurmak için bile engel varken,
Mahşer gibi kalabalık,
Farklı envaiden yüzler
Herkes güler, ben susarım,
Yandım, yıkıldım kendimce
Nedir bu bu düçar olduğum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!