Acının katmerleş tığı zamanda
Yine hatırladım nadide zamanı
Bir tas duru su gibi
Emaneten şah damarlarıma yerleşmiş
Gülümseyen güneş gibi
Acı yumağı gibi
Yine bıze hüsran kaldı
Yine elemli bir gün
Günü güne ekledık
Aylardan şubat
Ne bir hoşbeş ne kelam
Kisa süren bir veda
Yine bir eylül sabahı
Sonlarına yaklaşmak üzereyiz.
Karamsarlık sarmiş her tarafımızı
Dökülen ve sararan yapraklar
Biliyorum serzenişim boşuna
Yine unutabilirmiyim seni söyle
Dünya alem gelip beni suçlasa
çırpınmanı unutur muyum söyle
Uykularım harap oldu her gece
çok erkenden hisetim
ve her gün korkuyordum
Bazende ağliyordum
köşelerde sesizce
Tarifi imkansızdır.
Benim lafla söylemem
Oysa kıyıda köşede habersız
Yine düştü aklıma,
Yalnızca bir iz, derinlerde.
Sessiz bir suda dağılır gibi
İçimde adı konmamış bir ağırlık,
Ne ses, ne kelime,
Doktora giderek sordum halimi
Baktı bana neren ağrıyor dedi.
şaşırarak baktım ben etrafıma,
Dedim saf güler yüzlüsü girdi kanıma
Soru ile saldırıya geçerken
unutmak mümkün mü onu
Beynimizin bir köşesinde yuva yapmış duruyor
uzakta da olsa, ruhen ayrı değil
Durmadan yaşıyor içimizde
Görmeden yaşamanın dayanılmazlığını
Karanlıklarda bile beklerken yolunu
Biliyorum zamana yenilmiş ,yine yok.
Kiminle nerdedir şimdi?
Eğlencede mi?
Yoksa uzun bir sohbette mi?
Kayıp yıllarda mı?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!