Verê tê biramı
Evinek bê dengu gıran
Tê biramı dılêmı dışkê,
Zımanêmın dıqelıbı
Ez zanım Yeka vêk vê tüneyı
Evı
Eylül'ün sonunda yirmi üçünde
yıkıldım ben yine bir gün derinden
eylül hazanında bir kış başında
Yer yüzünde yıkıldım kederimden
11.09.2023
Bu ne gaflet?
Bu ne düşüncesizlik?
Ölümü bilmiyoruz sanki.
Oysa her nefes bir adım
kabre doğru.
Galiba kapıya dayanan ahir zaman,
Gölgesi düşmüş insanların yüzüne.
Merhamet susmuş ,acımasızlık artık revaçta
Vicdanın suyu çekilmiş,figanlar yükselmiş arşa
Doğruyu eğip bükenler çoğalmış
Çaresızlık kapladı bizi yine
aynı duaya “âmin” demedik.
Çünkü dünya dar geldi ,
başka bir kadere yazılmiştik
Garip bir haldeyim
Düşüne,düşüne ,
olduça yorgun düşmüşüm
Umutsuzca cırpınıp durdum
Gelmezi ki aklıma bir şey
Saf ve masumiyeten başka
Geçeceksin o yollardan
Kokunu duymuş olacağım
sonsuz özlem içinde olup
Gölgene hasret kalacağım
Başka yerlerde olacaksın
Kimbilir…
belki de eksikliklerle silkiniyoruz.
Dünya biraz sakat, biraz çürük;
her köşesi acı, her köşesi hüzün.
İmtihan ansızın gelir,
Bir yol vardı, gitmedim kararsızlığımdan
Düşlerimde yürüdüm hep tembeliğimden
Gözlerim kapandı bahara
Ancak bahçeler dal vermedi
Bir ses vardı, duymadım ,görmedim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!