Püfür püfür eser her yerde
Akdeniz'in serin rüzgârı,
Dağları bahar tablosu gibi,
Tarih kokar taş duvarı.
Toprağı bereket sunar,
Sapla samanı karıştırdım biliyorum
Esen fırtınaları nerden bilecekler ki
Mazide kalmişti ki her şey
şahlandı duygularım yine
Rahatlık yok
Düşünceler gitti aklımdan
Hayali aklıma düşer bu gece
bir serinlik gibi yayilsada ,
Ayrılık acısı büyüsede içimde;
suskun ama inatçı bir sevdada olsa
Er yada geç sönecek balonlarımız
Olmayacak farkımız
Li nav xeyalê şevêdı
Dilê min jıbote dinalı
çerxa felekê dıgerı
Dernakevım rê nabinım
Aqil û hîşêm wenda bû,
Diyarbakır dicle nehriyle süslenmiştir.
Kadim şehir deniliyor ya.
Herbir medeniyet uğramiştır oraya
Taşı toprağı Tarih olan şehir
İnsanlığın ilk yerleşım yeri ,
İlk tarımın yapıldığı ,
Diyarbakır sıcağında karnı dışarda,
sırt üstü uzanırdı güneşe doğru
Yüreğini köyde unutmuştu Selim,
Bir kızın gözlerinde tutuşmuştu yangını.
Verilen sözler, bozulan yemin,
Bir sevdayla başladı, bitti sanıldı.
Aklıma geldi bugün Ramazan hoca
Bildiğim kadariyle dilim döndüğünde
kendime göre az öz,
Anlatayim Ramazan Hocayi
Coğu zaman giderdim ulucamiye
Onu gördüğümde
Kral emir verdi, veliahdını seçecekti,
Tohumlar dağıttı, “Ekin,” dedi herkese.
Herkes ekerken çiçeği, güzelce sularken,
Geçti zaman, üstünden geldi çattı vakit.
Bir davul, bir zurna… Eğlenceler ayakta,
Doğruysan sözünü hiç sakınma,
İyilikten şaşma, doğruya yönel.
Sözün vicdana dokunması için
Sözünü tart, düşünerek söyle.
Edep yoksa tüm sözler boşa gider,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!